้นดีใจบนใบหน้ำไม่ได้ “พี่สะใภ้เก้ำ นี่คือจี้ใช่หรือไม่ขอรับ?”
“ถูกต้องแล้ว คุณชายถังคิดว่าของพวกนี้มีโอกำสจะขำยได้หรือไม่” เฮ่อจือหร่านถำมทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วไม่ต้องพูดถึงว่าของพวกนี้อยู่ในมือของถังหมิงรุ่ยแล้ว กระทั่งนางที่ไม่รู้เรื่องการทำการค้ำก็ยังรู้ว่า ถ้ำจี้นี้ออกสู่ตลาดจะต้องได้รับความนิยมแน่นอน“แน่นอน พี่สะใภ้เก้ำวางใจเถอะ จี้ดี ๆ เช่นนี้ ข้าจะต้องขำยให้ได้ราคำดีแน่นอน”เฮ่อจือหร่านไม่ได้เรียกร้องไปมากกว่านี้ แม้ว่าจี้นี้จะทำจากขนกระต่ำย แต่ก็ไม่ได้มีต้นทุนสูงมากสาหรับนาง ข้อดีของมันอยู่ที่สีสันอันพิเศษและฝีมืออันประณีตของพวกพี่สะใภ้อีกอย่ำงจี้กระต่ำยยังมีขนาดเล็กกว่าตุ๊กตำขนสัตว์มาก ถ้ำขำยได้สักสองสามตำลึงก็ถือว่าดีมากแล้วครั้งนี้ถังหมิงรุ่ยไม่ได้ประเมินราคำจี้กระต่ำยล่วงหน้ำ สาหรับของชิ้นเล็กที่ประณีตขนาดนี้ เขำตั้งใจจะลองขำยในราคำแพงดูเฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยนาจี้กระต่ำยร้อนชิ้นที่ทำเสร็จมาด้วยและมอบให้ถังหมิงรุ่ยทั้งหมดก่อนจะกลับไปพวกเขำคิดว่าถังหมิงรุ่ยคงไม่มาหาอีกสองสามวัน แต่ใครจะไปรู้เขำกลับมาตอนเช้ำตรู่ของวันรุ่งขึ้น
เขำนาจี้กระต่ำยร้อยชิ้นนั้นไปขำยที่เมืองมณฑล ไม่คิดว่าเหล่ำคุณหนูและหญิงสาวจากตระกูลร ่ำรวยในเมืองมณฑลจะชื่นชอบจี้กระต่ำยที่ประณีตนี้มากพอปำกต่อปำกแบบนี้ พวงกุญแจร้อยชิ้นที่เขำเอาไปขำยไม่พอขำยเลยไม่เพียงเท่านั้น ยังมีคนต้องการสั่งซื้อล่วงหน้ำอีกม
