นั้น โดยไม่ได้ตรงกลับบ้านแต่มุ่งหน้ามาที่บ้านสกุลโม่ทันที่เมื่อมาถึงบ้านสกุลโม่ เขาก็มอบเงินแปดสิบต าลึงให้เฮ่อจือหร่านซึ่งมากกว่าราคาตามแผนเดิมของนางถึงสิบเท่าเฮ่อจือหร่านมองเงินมากมายตรงหน้าด้วยความประหลาดใจและถามว่า “คุณชายถัง นี่มันอะไรกัน?”ถังหมิงรุ่ยยิ้มกล่าวว่า “ข้าขายกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานในราคาห่อละสองต าลึง ต่อไปนี้การค้าที่ร่วมมือกับพี่สะใภ้เก้า ตราบใดที่อยู่ในมือข้า ข้าก็จะพยายามแบ่งผลก าไรครึ่งต่อครึ่งกับท่าน”ยามนี้ถังหมิงรุ่ยยังไม่รู้ว่าค าพูดเพื่อแสดงความกตัญญูของเขาในวันนี้ จะท าให้เขาเสียผลก าไรไปมากเท่าไหร่ในอนาคตอย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ส าหรับถังหมิงรุ่ย เพราะวันหน้าการค้าของเขาก็จะแผ่ขยายไปทั่วดินแดน การร่วมมือกับคนสกุลโม่เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
เฮ่อจือหร่านเห็นถังหมิงรุ่ยเสนอวิธีแบ่งผลก าไรเช่นนี้ด้วยตัวเองนางจึงไม่มีท่าทีจะปฏิเสธแต่อย่างใดแม้ว่านางจะมีเงินมากมายนับไม่ถ้วนอยู่ในพื้นที่มิติ แต่ใครบ้างจะรังเกียจว่าตนเองมีเงินมากเกินไป?หลังจากเก็บเงินแปดลิบต าลึงไว้เรียบร้อยแล้ว ถังหมิงรุ่ยก็จ่ายเงินจากการขายตุ๊กตาเพิ่มให้ เพราะมีตุ๊กตาจ านวนมากและเขาต้องการก าไรที่มากขึ้น มันจึงไม่ได้ขายเร็วเหมือนกับกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานดังนั้นวันนี้สิ่งที่ส่งมอบให้เฮ่อจือหร่านมีเพียงส่วนแบ่งจากการขายตุ๊กตาเพียงบางส่วนเท่านั้นแม้จะเป็นเช่นนี้ ส าหรับเฮ่
