เฮ่อจือหร่านก าลังเล่นกับข้าวปั้นน้อย พอได้ยินเสียงก็รีบเดินออกไปที่ลานด้านหลังพร้อมกับพี่สะใภ้ห้าที่นั่นมีกระต่ายสิบตัวถูกถลกหนังและวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบบนแผ่นหิน ส่วนหนังกระต่ายสีขาวสะอาดก็ถูกพี่ห้าแขวนไว้บนราวไม้ไผ่ขั้นตอนนี้ไม่มีอะไรผิด นางรู้จักวิธีจัดการกับหนังกระต่ายนั่นคือการน าหนังกระต่ายที่เพิ่งถลกออกมาไปตากให้แห้งจากนั้นใช้มีดที่ไม่คมนักขูดเอาชั้นไขมันและเศษเนื้อที่ติดอยู่บนหนังออก แช่น ้าสะอาดทิ้งไว้หนึ่งถึงสองวัน วิธีนี้จะท าให้หนังกระต่ายกลับมาอยู่ในสภาพสดใหม่เหมือนเดิม สุดท้ายก็ตากให้แห้งอีกครั้งหนังกระต่ายก็จะนุ่มมากตอนนี้หนังกระต่ายถูกพี่ห้าแขวนไว้บนราวไม้ไผ่ สิ่งที่เฮ่อจือหร่านต้องท าคือจัดการกับเนื้อกระต่ายพวกนี้การเลี้ยงกระต่ายมากมายขนาดนี้ก็ย่อมเพื่อการหาเงินถ้าแค่เอากระต่ายพวกนี้ไปขายที่ร้านอาหารในเมืองก็ได้ก าไรอยู่แล้ว แต่คงได้น้อยกว่าแผนของเฮ่อจือหร่านมากขณะที่นางก าลังจะหยิบกระต่ายสองตัวไปที่ครัว พี่ห้าก็เอ่ยขึ้นมา
“น้องสะใภ้เก้า กระต่ายที่ข้าล่าได้ก่อนหน้านี้ ข้าส่งไปขายที่ร้านอาหารในเมืองทั้งหมด พวกที่ถลกหนังแล้วแบบนี้ จะขายได้ตัวละหนึ่งร้อยสามสิบเหวิน”“หนึ่งร้อยสามสิบหรือ?”นางคิดว่ากระต่ายที่มาจากพื้นที่มิตินั้นนอกจากจะมีขนาดใหญ่แล้ว ยังมีเนื้อมากด้วย อย่างเนื้อกระต่ายตัวนี้ดูแล้วน่าจะหนักประมาณหกเจ็ดชั่งได้ แต่กลับขายเพียงหนึ่งร้อยสามสิบเหวินเท่า
