ด้“ช่วงนี้ให้นางนอนพักผ่อนอยู่บนเตียง พยายามเคลื่อนไหวให้น้อยลง ประมาณสิบวันก็จะหายเป็นปกติ”เมื่อได้ยินค าพูดของนาง คนตระกูลถังต่างก็โล่งใจกันถ้วนหน้า
เพื่อความไม่ประมาท เฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยจึงไม่รีบออกจากบ้านตระกูลถัง ตั้งใจสังเกตการณ์อีกสักพักก่อนจะจากไปฮูหยินถังรีบจัดการเตรียมอาหารกลางวันให้ทันที่ทั้งสองคนก็รู้สึกหิวเล็กน้อย จึงไม่ได้คิดเกรงใจกระทั่งเวลาใกล้ค ่า อาการของถังหมิงซินก็ยังคงปกติดี เฮ่อจือหร่านจึงรู้สึกวางใจ“เวลาป่านนี้แล้ว พวกเราคงไม่รบกวนไปมากกว่านี้ ตอนนี้พวกเราอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านซีหลิ่ง พอคุณหนูน้อยหายป่วยแล้ว พวกเราก็ยินดีให้พวกท่านมาเยี่ยมที่บ้าน”ฮูหยินถังกับถังหมิงรุ่ยมาส่งพวกเขากลับไปพอเดินมาถึงหน้าประตูใหญ่ ก็เห็นกลุ่มเจ้าหน้าที่ซึ่งใช้ผ้าปิดปากและจมูกก าลังเดินตรวจตามบ้านเรือนต่าง ๆ อยู่บนถนนตอนนี้มีสองคนก าลังเดินมาทางบ้านตระกูลถังหนึ่งในเจ้าหน้าที่พวกนั้น โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านต่างก็คุ้นหน้าเป็นหม่าจวิ้นซานนั่นเองหม่าจวิ้นซานเห็นทั้งสองคนแล้ว ท่าทางจึงสุภาพกว่าปกติ“คุณชายโม่ ฮูหยินเก้า ท าไมพวกท่านยังอยู่ในเมืองอีกเล่า”
ในเมืองเกิดเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ ชาวบ้านจากหมู่บ้านรอบ ๆ ที่เข้ามาในเมืองก็รีบกลับบ้านกันไปหมดแล้ว กลัวว่าถ้าช้าไปอีกหน่อยประตูเมืองคงจะถูกปิดและพวกเขาจะติดอยู่ที่นี่เมื่อทั้งคู่เห็นเจ้าหน้าที่เดินตรวจตามบ้านต่าง ๆ ก็เดาได้ถึงจุ
