ันจึงเป็นของชั้นเลิศในบรรดาของชั้นเลิศทั้งหลายในบ้านยังไม่ทันได้ซื้อเครื่องเรือน ทุกคนจึงต้องนั่งบนเตียงอุ่นกันหมดพี่สะใภ้ใหญ่กับพี่สะใภ้คนรองวางชาลงข้างเตียงอุ่นชุดน ้าชาดูใหม่มาก เป็นชุดน ้าชาโบราณจ าลองราคาไม่แพงที่เฮ่อจือหร่านซื้อมาจากร้านค้าในเถาเป่าโม่จิ่วเยี่ยหยิบกาน ้าชาขึ้นมารินให้เมื่อน ้าชาไหลออกมา กลิ่นหอมของมันก็คลุ้งกระจายไปทั่วห้องโม่ชูหานกับเมิ่งไห่หนิงล้วนมาจากตระกูลผู้ดี การแยกแยะคุณภาพของชาจึงไม่ใช่เรื่องยากส าหรับพวกเขา“ชาชั้นดี…”เมิ่งไห่หนิงมีงานอดิเรกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตคือการดื่มชา เมื่อได้กลิ่นหอมของชาเช่นนี้ เขาก็อดชื่นชมไม่ได้“พี่เก้า ชานี้คงไม่ได้ซื้อมาจากชาวต่างชาติใช่หรือไม่”ที่เขาพูดอย่างนี้ก็เพราะในราชวงศ์ต้าซุ่นยังไม่เคยพบเจอชาชั้นดีเช่นนี้มาก่อน
ใบชาสีเขียวอ่อนในน ้า ดูก็รู้ว่าเป็นส่วนที่อ่อนที่สุดที่คัดสรรมาอย่างพิถีพิถันสามารถเดาได้ว่าชานี้มีค่ามากเพียงใดโม่ชูหานค่อนข้างตรงไปตรงมา เมื่อมีชาชั้นดีก็ต้องลองดื่มสักหน่อยเป็นครั้งแรกที่โม่จิ่วเยี่ยได้ดื่มชาที่ภรรยาปลูกในพื้นที่มิติ เขาเห็นทั้งสองคนร้อนใจ จึงยกถ้วยชาขึ้นพลางท าท่าเชิญ“พี่แปดกับน้องชายเมิ่งลองดื่มชานี้ดูว่าเป็นอย่างไร”พอเขาพูดจบ ทั้งสองก็จิบชาเบา ๆ“รสชาติตอนดื่มเข้าไปมีกลิ่นหอมละมุน นุ่มลิ้น เย็นสดชื่นรสชาติสดใหม่ หวานละมุน หลังดื่มก็มีรสหวานติดอยู่นาน กลิ่นหอมชวนดื่มมาก” เมิ่งไห่หนิ
