โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า “ดี เรื่องบ้านไม่ต้องรีบ รอให้คดีของตระกูลชุยสิ้นสุดก่อน แล้วค่อยมาปรึกษากันอย่างละเอียดอีกที”เซี่ยเทียนไห่กับฟางฉวนโจวเห็นคนสกุลโม่ใช้เวลาอาหารมื้อเดียวก็ซื้อที่ดินและบ้านได้มากมายขนาดนั้น ทั้งสองจึงรู้สึกร้อนใจขึ้นมาทันที่แต่พอนึกถึงบ้านเก่า ๆ ตรงเชิงเขา พวกเขาก็ไม่กล้าท าอย่างสกุลโม่ที่ซื้อมาแล้วสร้างใหม่โดยไม่คิดถึงเรื่องเงินเพราะพวกเขามีเงินอยู่จ ากัด ถ้าไปซื้อบ้านเก่ามาสร้างใหม่ก็เท่ากับต้องเสียเงินสองต่อแทนที่จะท าแบบนั้น ยังไม่สู้ถามว่าบ้านที่พวกเขาอาศัยอยู่ตอนนี้จะขายหรือไม่ อย่างน้อยก็จะประหยัดเงินน าไปซื้อที่ดินได้บ้างเมื่อโม่จิ่วเยี่ยพูดถึงเรื่องซื้อบ้าน ทั้งสองคนก็ถือโอกาสถามออกไป“ผู้เฒ่าจ้าว ไม่ทราบว่าบ้านที่พวกเราเช่าอยู่ตอนนี้ท่านจะขายหรือไม่”ผู้เฒ่าจ้าวตอบ “บ้านที่ตระกูลเซี่ยเช่าอยู่เป็นของครอบครัวเราข้าตัดสินใจได้ ถ้าราคาเหมาะสมก็จะขายแน่นอน ส่วนบ้านที่ตระกูล
ฟางอยู่เป็นของญาติ ข้าไม่กล้าตัดสินใจแทน ต้องสอบถามก่อนถึงจะตอบท่านได้”เซี่ยเทียนไห่ได้ยินว่าบ้านที่ตนเองอยู่ขายได้ ก็รู้สึกโล่งใจพร้อมกับถามว่า “ไม่ทราบว่าบ้านที่พวกเราอยู่ราคาเท่าไหร่”ผู้เฒ่าจ้าวคิดค านวณสักครู่ แล้วเอ่ยว่า “บ้านของข้ามีพื้นที่มากกว่าหนึ่งหมู่ ตอนซื้อที่ดินและสร้างบ้านรวมแล้วใช้เงินไปสิบสองต าลึง ตอนนี้บ้านหลังนั้นก็เก่าแล้ว ขายให้ท่านสิบสองต าลึงก็แล้วกัน”เซี่ยเทียนไห่
