าหั่นมันอยู่ในครัวตั้งนาน แต่กลับไม่รู้ว่ามันคืออะไร”เฮ่อจือหร่านยกยิ้มพลางอธิบายว่า “ของพวกนี้ล้วนเป็นของที่ข้าซื้อมาจากชาวต่างชาติ อย่างหนึ่งเรียกว่ามันฝรั่ง อีกอย่างเรียกว่ามันเทศ ข้ายังได้ยินมาว่า ของพวกนี้ไม่เพียงรสชาติดี แต่ยังให้ผลผลิตสูงมากด้วย ข้าเก็บเมล็ดพันธุ์ไว้บ้างแล้ว ปีหน้าพวกเราลองปลูกดูบ้างก็ดีนะเจ้าคะ”เฮ่อจือหร่านบอกว่าวัตถุดิบอาหารสองอย่างนี้ให้ผลผลิตสูง คนที่นั่งไม่ติดเก้าอี้เป็นคนแรกก็คือหัวหน้าตระกูลทั้งสองคนพวกเขาใช้ชีวิตทั้งชีวิตเพื่อขุดดินหาอาหาร ไม่มีเรื่องอะไรที่จะน่าตื่นเต้นไปกว่าเรื่องผลผลิตนี้อีกแล้ว
ผู้เฒ่าโจวยิ้มถาม “ภรรยาเหล่าจิ่ว เจ้าบอกว่าสิ่งนี้ให้ผลผลิตมาก แล้วมันมากถึงระดับไหนกัน”เฮ่อจือหร่านนึกถึงมันเทศและมันหวานที่นางปลูกในพื้นที่มิติ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการใช้ระบบช่วยจัดการหรือไม่ แต่ผลผลิตของมันเทศต่อหนึ่งหมู่นั้นมีมากประมาณสองพันชั่ง ส่วนมันหวานให้ผลผลิตมากกว่าเกือบห้าพันชั่งต่อหมู่เพื่อความไม่ประมาท นางจึงไม่ได้บอกเรื่องผลผลิตที่มากขนาดนั้น“ผู้เฒ่าโจว ตามที่ชาวต่างชาติบอกข้ามา มันฝรั่งสามารถให้ผลผลิตถึงพันชั่ง ส่วนมันหวานจะมากกว่า อย่างน้อยก็สองพันชั่ง”พอนางพูดจบ หัวหน้าตระกูลทั้งสองคนก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น“ภรรยาเหล่าจิ่ว เจ้าพูดจริงหรือ”ผู้เฒ่าจ้าวตื่นเต้นจนหน้าแดง เขาปลูกพืชมาทั้งชีวิตแล้ว แต่ไม่เคยได้ยินว่ามีพืชชนิดไหนให้ผลผลิตสูงข
