เขาแต่พอได้ยินน ้าเสียงข่มขู่ของผู้ใหญ่บ้านชุย นางก็ไม่อยากเข้าไปห้ามเขาอีกต่อไปทว่าการไม่ขัดขวางไม่ได้หมายความว่ายังไม่มีวิธีอื่นเฮ่อจือหร่านชายตามองผู้ใหญ่บ้านชุยครู่หนึ่ง จากนั้นก็เดินไปยืนเคียงข้างโม่จิ่วเยี่ย“ท่านพี่ ท่านตีจนเหนื่อยแล้วใช่หรือไม่ ท่านนั่งพักสักครู่ก่อนส่วนข้าจะท าแทนเองเถอะ”แบบนี้ดีแล้ว ไม่เพียงแรงตีจะเบาลง แต่ยังท าให้นางได้ออกก าลังอีกด้วยโม่จิ่วเยี่ยมองนางด้วยสายตาเอ็นดู รู้ว่าการตีคนพวกนี้ไม่มีอันตราย จึงส่งแส้ให้เฮ่อจือหร่านอย่างไม่ลังเล
คนตระกูลชุยเพิ่งเห็นว่าผู้ใหญ่บ้านชุยถูกหญิงสาวคนนี้เตะจนกระเด็น ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้สึกโล่งใจเลยสักนิดเมื่อต้องเผชิญหน้ากับนางแม้เฮ่อจือหร่านจะไม่มีพละก าลังเทียบเท่าโม่จิ่วเยี่ย แต่การลงมือของนางก็ไม่ได้เบาไปกว่าเขาเลยยิ่งไปกว่านั้น ความคล่องแคล่วของนางก็ดีมาก คนพวกนี้แม้อยากจะหนีก็ไม่มีโอกาสเฮ่อจือหร่านถือแส้ฟาดอยู่พักหนึ่ง เมื่อเห็นว่าพอแล้วจึงหยุดมือสิ่งที่เรียกว่าพอเหมาะพอดีคือคนตระกูลชุยเจ็บแทบตาย แต่บาดแผลไม่ถึงชีวิตบาดแผลเช่นนี้ในมุมมองของหมออย่างเฮ่อจือหร่านแล้ว คงต้องพักฟื้นอย่างน้อยครึ่งเดือนนางก าแส้ไว้ในมือพูดพลางหอบหายใจ “ข้าเหนื่อยแล้ว เชิญพวกท่านไปร้องเรียนกับที่ว่าการอ าเภอเถอะ”ขณะเอ่ยเฮ่อจือหร่านยังจงใจมองผู้ใหญ่บ้านชุยที่ตกใจจนตัวแข็งที่อไปแล้วสายตานั้นจ้องมองเขาราวกับเข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่งหมายความว
