อ าเภอชุยผู้โหดเหี้ยม เรียกหมอทั้งหมดไปรักษาอาการบาดเจ็บของตัวเองแน่นอนแต่เรื่องแบบนี้เขาไม่อาจช่วยอธิบายให้จ้าวเจ๋อชวนเข้าใจได้ยิ่งมองไปตามท้องถนน เจ้าหน้าที่สองสามคนเดินมาเป็นกลุ่มพวกเขาถือดาบใหญ่ในมือ ก าลังค้นหาตามบ้านเรือนไปทีละหลังโม่จิ่วเยี่ยท าเป็นมองไม่เห็น บังคับเกวียนลาให้เดินหน้าต่อไปแต่เคลื่อนออกไปได้ไม่ไกล กลับบังเอิญพบกับหม่าจวิ้นซานก าลังน าเจ้าหน้าที่สองนายลาดตระเวนอยู่บนถนนพอดีโม่จิ่วเยี่ยขับเกวียนลาเข้าไปใกล้เขาหม่าจวิ้นซานเห็นเขาตั้งแต่ครั้งแรกจึงเอ่ยทักทายก่อน“ท าไมพวกเจ้าถึงเข้าเมือง?”โม่จิ่วเยี่ยเห็นแล้วว่าเจ้าหน้าที่คนนี้สนิทสนมกับคนอื่นได้ง่ายดังนั้นเขาจึงไม่ได้พูดจาอ้อมค้อม“ข้าพาภรรยาเข้าเมืองมาเพื่อซื้อยา แต่ไม่รู้ว่าท าไมวันนี้ร้านยาในเมืองถึงไม่เปิด”
หม่าจวิ้นซานพลันมองไปรอบ ๆ ก่อนจะเข้าไปกระซิบกับโม่จิ่วเยี่ยว่า“เมื่อคืนท่านรองนายอ าเภอถูกคนสวมหน้ากากท าร้ายจนบาดเจ็บตรงจุดนั้น ฟ้ายังไม่ทันสาง เขาก็ส่งคนออกไปเชิญหมอจากทุกร้านยาในเมืองไปรักษาที่เรือนแล้ว”โม่จิ่วเยี่ยคาดเดาสาเหตุได้แล้ว การที่เขาถามเช่นนี้ก็เพื่อแกล้งท าเป็นได้ยินเรื่องนี้จากปากคนอื่นเท่านั้นแม้หม่าจวิ้นซานจะพูดเสียงเบา แต่ก็ยังถูกจ้าวเจ๋อชวนซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ โม่จิ่วเยี่ยได้ยินอย่างชัดเจนตอนนี้จ้าวเจ๋อชวนไม่อยากไปส านักศึกษาแล้ว เขาอยากกลับหมู่บ้านเพื่อไปบอกข่าวดีนี้กับครอบครัวเขาเชื่อว่
