เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายสามารถช่วยรักษาเด็กได้ ความกลัวในใจของสตรีผู้นั้นก็พลันท าลายลงทันที่นางคุกเข่าลงต่อหน้าเฮ่อจือหร่าน “แม่นางได้โปรดช่วยลูกสาวของข้าด้วย”เฮ่อจือหร่านรีบพยุงนางให้ลุกขึ้น“การรักษาลูกของท่านไม่ใช่ปัญหา ขอเพียงพี่สะใภ้ยอมตอบค าถามของข้าสักเล็กน้อยก็พอ”สตรีนางนั้นพยักหน้าอย่างหนัก “ได้ เจ้าถามมาได้เลย!”
“ขอถามพี่สะใภ้สักหน่อย ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลเจียงตระกูลจ้าว และตระกูลชุยเป็นอย่างไร?”หลังได้ยินค าถามนี้ อีกฝ่ายก็มีท่าทีตื่นเต้นเล็กน้อยมองซ้ายมองขวาอยู่สักพักนางจึงกล่าวเสียงเบาว่า“แม่นาง พวกเจ้าเพิ่งมาถึงหมู่บ้านซีหลิ่งได้เมื่อวานก็ท าให้ผู้ใหญ่บ้านชุยโกรธเสียแล้ว เขาส่งคนไปแจ้งตระกูลจ้าวกับตระกูลโจวตั้งแต่กลางดึกว่าห้ามมีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับพวกเจ้า”เฮ่อจือหร่านขมวดคิ้ว “จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาหากมาเกี่ยวข้องกับพวกเรา?”หญิงสาวถอนหายใจ “เมื่อไม่กี่ปีก่อน ท่านลุงคนหนึ่งในตระกูลของข้าเห็นคนที่ถูกทางการส่งตัวมาน่าสงสาร จึงแอบให้อาหารกับพวกเขาไปบ้าง แต่ก็ถูกคนตระกูลชุยจับได้และแจ้งผู้ใหญ่บ้านผู้ใหญ่บ้านชุยจึงน าคนกลุ่มหนึ่งมาทุบตีท่านลุงข้าจนขาของเขาเกือบจะหัก”ได้ยินเช่นนั้น เฮ่อจือหร่านก็สูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่“เป็นแค่ผู้ใหญ่บ้านคนหนึ่งแท้ ๆ แต่กลับอ านาจบาตรใหญ่ถึงเพียงนี้ เขารังแกผู้คนโดยไม่แยกแยะผิดถูก แล้วพวกคุณไม่คิดจะต่อต้านเลยหรือ?”
หญิงสาวส่ายหน้าอย่างหม
