ไม่นึกว่าโม่จิ่วเยี่ยจะอาสารับผิดชอบค่าเช่าที่พักของพวกเจ้าหน้าที่เองเรื่องนี้ท าให้เผิงวั่งรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่งเผิงวั่งมองไปทางคนตระกูลเหอเป็นพวกเขาที่ไม่รู้จักวางตัว ลองดูอย่างคนตระกูลฟางกับคนตระกูลเซี่ยสิ พวกเขาฉลาดแค่ไหน ถึงสามารถคาดเดาสถานการณ์ได้และสร้างสัมพันธ์อันดีกับสกุลโม่ตั้งแต่เนิ่น ๆตลอดเส้นทางที่ผ่านมา ด้วยการช่วยเหลือของคนสกุลโม่ แม้จะออกจากเมืองหลวงมาโดยไร้ทรัพย์สิน แต่พวกเขาก็ไม่เคยต้องล าบากระหว่างเดินทางแต่สิ่งที่เผิงวั่งเห็นก็เป็นเพียงผิวเผินเท่านั้นด้วยการกระท าในอดีตของเฮ่อจือหร่าน ถึงแม้เขาจะเริ่มประจบประแจงคนสกุลโม่ตั้งแต่ต้น โม่จิ่วเยี่ยก็คงไม่สนใจเขาอยู่ดีโม่จิ่วเยี่ยมองตามสายตาของเผิงวั่ง รู้ว่าอีกฝ่ายก าลังพิจารณาว่าควรจะจัดการกับคนตระกูลเหออย่างไรส าหรับเรื่องนี้ โม่จิ่วเยี่ยไม่มีความเห็นใด ๆ ทั้งนั้นถึงอย่างไรความเป็นตายของคนตระกูลเหอไม่เกี่ยวข้องกับเขา
เผิงวั่งจงใจมองคนตระกูลเหอต่อหน้าโม่จิ่วเยี่ย เพราะเขาคิดว่าโม่จิ่วเยี่ยจะใจกว้าง ถ้าสามารถเสนอจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของคนตระกูลเหอด้วยได้ก็จะยิ่งดีแต่โม่จิ่วเยี่ยกลับไม่ได้พูดอะไรเลย…ดูท่าคนตระกูลเหอจะมีชีวิตรอดไปจนถึงซีเป่ยได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาจะโชคดีแค่ไหนแล้วหลังจากทั้งสองบรรลุข้อตกลงร่วมกัน โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านก็ไปสอบถามความคิดเห็นของคนตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยคนจากสองตระกูลต่าง
