โม่จิ่วเยี่ยกำจดหมายฉบับหนึ่งไว้ในมือ“นี่เป็นจดหมายที่เฟ่ยหนานอวี่เขียนมา ไว้พวกเราหาที่ปลอดภัยแล้วอ่านมันทีหลังเถอะ”ผู้ถูกเนรเทศไม่ได้รับอนุญำตให้เขียนจดหมายติดต่อกับใคร แม้ว่าเผิงวั่งจะดูแลพวกเขำเป็นอย่ำงดี แต่โม่จิ่วเยี่ยก็ไม่อยากทำอะไรที่มากเกินไปเฮ่อจือหร่านใจร้อนอยากรู้เนื้อหาข้างในจดหมาย พอดีกับตอนนั้นที่พี่สะใภ้ห้ำมาช่วยงำน นางจึงฝำกงำนที่นี่ไว้กับพี่สะใภ้ชั่วคราวแล้วลากโม่จิ่วเยี่ยกลับไปกระโจมด้วยกันเนื้อหาในจดหมายของเฟ่ยหนานอวี่มีไม่มากนักอันดับแรกเขำกล่าวขอบคุณพวกเขำทั้งสองที่ช่วยปกป้องเฟ่ยมามาซึ่งเป็นพยานเอาไว้และรับรองว่าเขำจะจัดหาที่ซ่อนให้เฟ่ยมามาอย่ำงเหมาะสม หากวันหนึ่งตัวตนของเขำถูกเปิดเผย สิ่งแรกที่เขำจะทำคือล้ำงมลทินให้กับสกุลโม่ทั้งสองคนไม่ได้อ่านจดหมายเพียงผิวเผินเท่านั้นเฟ่ยหนานอวี่กล่าวในจดหมายอีกว่า ‘ขอบคุณทั้งสองคนที่ช่วยปกป้องเฟ่ยมามา’ นั่นแสดงว่าเฟ่ยหนานอวี่รู้สึกขอบคุณเรื่องนี้จริง ๆ
สุดท้ำยเขำยังพูดถึงการช่วยล้ำงมลทินให้กับสกุลโม่ แสดงให้เห็นว่าเขำรู้ดีว่าการเนรเทศคนทั้งสกุลโม่นั้นเป็นการใส่ร้ำย ในขณะเดียวกันก็บอกถึงความตั้งใจที่จะดึงสกุลโม่เข้าเป็นพวกโม่จิ่วเยี่ยในตอนนี้สูญเสียความเชื่อมั่นที่มีต่อราชสานักไปหมดแล้ว ขอเพียงสกุลโม่สามารถลบล้ำงมลทินได้ เขำก็พอใจส่วนเรื่องอื่นเขำไม่เคยคิดถึงมันเลยทั้งสองคนต่ำงเข้าใจในประวัติศำสตร์ช่วงนี้ การเลือกช่วยเหลือเ
