าอันใหญ่โตแบบนี้ได้อย่างไร?นางพาพี่สะใภ้ทั้งหลายมาช่วยกันห้ามคนสองตระกูลขณะเดียวกันก็เห็นว่าคนทั้งสองตระกูลนี้ไม่ใช่คนไม่รู้จักบุญคุณ และพวกเขาต่างก็มีจิตใจที่รู้จักส านึกบุญคุณอยู่หลังจากพูดคุยกันพักหนึ่ง เฮ่อจือหร่านจึงเอ่ยเข้าเรื่องหลักนางหยิบผ้าขนสัตว์หลากสีมาถือไว้ในมือ
“ทุกคนเห็นแล้วใช่หรือไม่ ผ้าที่ข้าน ากลับมาครั้งนี้มีหลากหลายสีสัน ข้าตั้งใจจะลองศึกษาตุ๊กตารูปแบบต่าง ๆ”เมื่อเห็นเนื้อผ้าหลากสีในมือของเฮ่อจือหร่าน บรรดาสตรีทุกคนต่างก็ชื่นชอบเป็นอย่างมากโม่หานเยี่ยเข้าไปใกล้เฮ่อจือหร่านเพื่อตรวจดูผ้าเหล่านั้นอย่างละเอียด ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นดีใจนางชี้ไปยังผ้าสีน ้าตาลในมือเฮ่อจือหร่านแล้วพูดว่า“พี่สะใภ้เก้า ตอนที่ข้าอยู่เมืองหลวง ข้าเห็นบ่าวใช้ผ้าสีนี้ท าตุ๊กตาหมี มันเป็นที่นิยมมากนะเจ้าคะ”ผ้าสีน ้าตาลผืนนี้เฮ่อจือหร่านก็ตั้งใจจะใช้ท าตุ๊กตาหมีจริง ๆนางเชื่อว่ารูปแบบของตุ๊กตาที่ตนเสนอนั้น จะต้องสวยงามกว่าสิ่งที่โม่หานเยี่ยเห็นในเมืองหลวงหลายเท่า“อืม ถึงเวลานั้นข้าจะวาดแบบร่างตุ๊กตาหมีให้ทุกคนดู”เหล่าสตรีต่างยอมรับว่าวิสัยทัศน์ของตนสู้เฮ่อจือหร่านไม่ได้ อีกทั้งตลอดทางที่ผ่านมาพวกนางก็เคยชินกับการรับฟังค าสั่งของนางทุกเรื่องอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่มีใครเสนอความคิดเห็นใด ๆเฮ่อจือหร่านมอบหมายงานให้ทุกคนอย่างชัดเจน พร้อมกับส่งหนังสือที่อธิบายเกี่ยวกับสมุนไพรจีนให้โม่หานเยี่ย
