นท่านไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”เห็นนางพูดแบบนี้ ความรู้สึกล าบากใจของพี่สะใภ้หกก็ลดลงจริงๆนางท าตามวิธีที่เฮ่อจือหร่านบอก น ายาเม็ดนั้นเข้าปากแล้วดื่มน ้าตามลงไปอึกใหญ่
โม่หานเยี่ยจ้องมองเม็ดยาในมือของเฮ่อจือหร่านด้วยความสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆตอนที่นางเดินออกจากกระโจม โม่หานเยี่ยก็เข้ามาใกล้ ๆ“พี่สะใภ้เก้า ช่วงนี้ข้าติดตามท่านไปเก็บสมุนไพร ตอนนี้สามารถจ าแนกสมุนไพรได้หลายชนิดแล้ว ท่านจะสอนข้าท ายาเม็ดพวกนี้ได้หรือไม่ ถ้าส าเร็จ ข้าก็จะสามารถช่วยครอบครัวหาเงินได้บ้าง”เฮ่อจือหร่านเห็นมานานแล้วว่าเด็กคนนี้สนใจด้านวิชาแพทย์มากแต่การเรียนรู้วิชาแพทย์ไม่ใช่เรื่องที่จะท าได้เพียงชั่วข้ามคืนยิ่งไปกว่านั้น ในชาติก่อนนางก็เชี่ยวชาญวิชาแพทย์แผนตะวันตก ไม่ใช่แพทย์แผนจีนที่นางไม่ถนัดนางสามารถช่วยคนจับชีพจรและฝังเข็มได้ก็หลังจากไปอยู่ที่โรงพยาบาลทหาร จึงได้เรียนรู้มาแค่ผิวเผินจากผู้อ านวยการโรงพยาบาลคนเก่าเท่านั้นแม้ว่านางจะไม่ได้เชี่ยวชาญแพทย์แผนจีนถึงขั้นช านาญ แต่นางก็คุ้นเคยกับเรื่องยาเป็นอย่างดี และยังมีสูตรยาจีนส าเร็จรูปมากมายอยู่ในมือ
แทนที่จะค่อย ๆ สอนโม่หานเยี่ยให้เรียนรู้วิชาแพทย์แผนจีน ไม่สู้สอนนางเรื่องวิธีผลิตยาจีนจะดีกว่าในยุคสมัยนี้ การสามารถผลิตยาจีนที่มีประสิทธิภาพดีได้ ถือเป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมอย่างแน่นอนคิดถึงตรงนี้ เฮ่อจือหร่านจึงลูบหัวโม่หานเยี่ย “ถ้าเจ้าชอบเรียนวิชาแพทย์ ก็เริ่ม
