ของร้าน เมื่อไหร่ที่นี่จะมีตุ๊กตาแบบนี้ขาย พวกเรามารอตั้งแต่เช้าแล้วนะ”เจ้าของร้านยืนอยู่ที่ประตู พูดอย่างจนปัญญาว่า “เรื่องนี้ข้าก็ยังไม่แน่ใจ ต้องดูว่าพวกเขาจะมาส่งของเมื่อไหร่”เฮ่อจือหร่านมองอยู่สักพักแล้วเดินเข้าไปพร้อมกับโม่จิ่วเยี่ยพลางถือตุ๊กตากระต่ายที่ท าเสร็จแล้วหกสิบเอ็ดตัวเข้าไปด้วยพอเจ้าของร้านเห็นเฮ่อจือหร่านมา สีหน้าก็ยิ้มแย้มแจ่มใสขึ้นมาทันที่“คุณหนู ในที่สุดนางก็มาแล้ว แม่นางเจ้าดูสิ คุณหนูพวกนี้มารอที่หน้าประตูร้านข้า เพราะล้วนมาเพื่อซื้อตุ๊กตาพวกนี้ทั้งนั้น”คุณหนูลี่เห็นเฮ่อจือหร่านแล้วเช่นกัน
“รีบมาเร็ว ๆ เข้า ตุ๊กตามาส่งแล้ว”หญิงสาวมากมายต่างกรูเข้าไปในร้านปักผ้าเหมือนผึ้งแตกรังโม่จิ่วเยี่ยวางถุงตุ๊กตากระต่ายลงบนโต๊ะด้านหน้าเฮ่อจือหร่านก้าวเข้าไปพูดว่า “เจ้าของร้าน วันนี้ข้าน าตุ๊กตามาหกสิบเอ็ดตัว”หลังจากเจ้าของร้านตรวจสอบสินค้าแล้ว นางรู้สึกพอใจกับตุ๊กตาพวกนี้มาก จึงพาเฮ่อจือหร่านไปจ่ายเงินด้านในเงินหกสิบเอ็ดต าลึงไม่เหมือนกับตั๋วเงิน จึงดูเป็นเงินกองใหญ่พอสมควร ต่อหน้าคนนอก นางไม่สะดวกจะเก็บเข้าพื้นที่มิติ จึงต้องฝากให้โม่จิ่วเยี่ยเก็บไว้ก่อนชั่วคราวเมื่อนางกับเจ้าของร้านมาถึงโต๊ะด้านหน้า ลูกค้าที่รอซื้อตุ๊กตาก็รุมล้อมที่นั่นไว้แล้วพอเห็นเจ้าของร้านออกมา คุณหนูลี่ก็เดินเข้าไปพูดว่า“เจ้าของร้าน เมื่อวานข้ายินดีจ่ายยี่สิบต าลึงเพื่อซื้อตุ๊กตาหนึ่งตัวเพราะข้าชอบ