หนึ่งชั่วยาม ในที่สุดบรรดาสตรีทั้งหลายก็เข้าใจวิธีการท าตุ๊กตากระต่ายหูยาวอย่างถ่องแท้
ตอนนี้ในมือของพวกนางมีผลงานที่ท าเสร็จไปครึ่งหนึ่งแล้วแม้จะเป็นงานที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ เหลือเพียงส่วนล าตัวของตุ๊กตากระต่าย แต่โครงร่างบนส่วนหัวก็เห็นได้ชัดเจนแล้วโม่ชูหานเดินเข้าไป เห็นภรรยาก าลังเย็บหางกระต่ายอยู่ท่าทางจริงจังของนางท าให้คนมองนึกเอ็นดูดังนั้นเขาจึงนั่งลงข้างกายภรรยาอย่างเงียบ ๆสะใภ้แปดมีสมาธิจดจ่อมาก ถึงขนาดไม่รู้ตัวว่าสามีมาอยู่ข้าง ๆแล้วโม่ชูหานเห็นว่าตัวเองถูกเพิกเฉยจึงตั้งใจกระแอมไอสะใภ้แปดได้ยินเสียงเขา จึงหันมามองแล้วยิ้มให้ “ท าไมท่านถึงมาที่นี่เล่า?”โม่ชูหานรับตุ๊กตาที่ท าเสร็จครึ่งหนึ่งจากมือภรรยามาดู แล้วเอ่ยชมว่า “เจ้าท าออกมาสวยมาก”สะใภ้แปดเห็นว่าผลงานของตนได้รับการยอมรับจึงยิ้มจนตาหยี“ข้าก็คิดว่ามันสวยมากเช่นกัน”ปฏิสัมพันธ์ของคนทั้งสองดึงดูดสายตาของสตรีคนอื่น ๆทุกคนต่างอิจฉาภรรยาของน้องแปด สามีที่เสียชีวิตไปแล้วกลับมามีชีวิตอีกครั้ง ถ้าสามีของพวกนางยังมีชีวิตอยู่ก็คงจะดี
แม้ในอนาคตจะต้องกินอยู่อย่างประหยัด แต่การมีคนคอยแบ่งปันความสุขด้วยกันก็ดีกว่าเหมือนกับน้องแปดและภรรยาของเขา…การมาของโม่ชูหานท าให้เหล่าสตรีเสียสมาธิขณะท าตุ๊กตา จึงสังเกตเห็นว่าน้องสะใภ้เก้าเริ่มเตรียมอาหารเย็นแล้วพี่สะใภ้ใหญ่ลุกขึ้นยืนก่อนจะเรียกทุกคนไปช่วยด้วยความช่วยเหลือของพวกพี่สะใภ้ เฮ่อจือ
