เจ้าของร้านพยักหน้าทันที่ “ยินดี ข้ายินดีรับแน่นอน”“ถ้าอย่างนั้น พวกเรามาตกลงกันดีหรือไม่?”“ได้ ๆ เชิญแม่นางเข้ามาข้างในเถอะ เรามาหารือกันดี ๆ”เจ้าของร้านท าท่าเชื้อเชิญ น าเฮ่อจือหร่านเข้าไปในห้องปักผ้าคุณหนูลี่เห็นว่าตัวเองถูกละเลยไป จึงวิ่งตามอย่างไม่ยอมแพ้“นี่! เจ้าขายยี่สิบต าลึงหรือเปล่า?”ยี่สิบต าลึงกับตุ๊กตากระต่ายหนึ่งตัว ถ้าเฮ่อจือหร่านยังไม่ยอมขาย ก็คงจะท าเกินไปหน่อยแล้ว“ถ้าอย่างนั้น ข้าก็คงต้องยอมขายมันเสียแล้ว”คุณหนูลี่กลัวว่านางจะเปลี่ยนใจ จึงรีบสั่งให้สาวใช้ข้างกายจ่ายเงินทันที่เจ้าของร้านเห็นเฮ่อจือหร่านได้เงินยี่สิบต าลึงเร็วขนาดนี้ หากพูดว่าไม่อิจฉาคงเป็นเรื่องโกหกแล้วแต่เมื่อคิดว่าถ้าสามารถร่วมมือกับนางท าการค้าแบบนี้ได้ตนเองก็จะมีโอกาสท าเงินยี่สิบต าลึงได้อีกนับไม่ถ้วน นางก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมากคุณหนูลี่ได้รับตุ๊กตากระต่ายหูยาวมาแล้วก็กอดไว้ในอ้อมอกด้วยความดีใจ แต่เหมือนว่าจะยังไม่มีท่าทีจากไป
เจ้าของร้านอยากถามเฮ่อจือหร่านถึงราคาตุ๊กตา แต่เพราะมีคุณหนูลี่อยู่ด้วย นางจึงไม่กล้าถาม ท าให้คนทั้งคนกระวนกระวายใจไปหมดพอเห็นคนขายตุ๊กตากระต่ายของตัวเองนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างไม่รีบร้อน คุณหนูลี่ก็รีบเข้าไปหา“เจ้ายังมีตุ๊กตาแบบนี้อีกหรือไม่ ข้าต้องการทั้งหมด”ตุ๊กตาแบบนี้หรือ?นางมีเท่าไหร่ก็ให้ได้เท่านั้นหรือถ้าไม่มี นางก็สามารถซื้อได้ที่เถาเป่าแต่ว่าเฮ่อจือหร่านไม่ได้ลืม
