ดเหล่านี้ของเขา โม่ชูหานไม่ได้สงสัยอะไรโม่ชูหานได้แต่กดความร้อนใจไว้แล้วพยักหน้า “เอาอย่างนั้นก็ได้ พรุ่งนี้ข้าจะไปรับพี่สามกลับมาพร้อมกับพวกเจ้า”โม่จิ่วเยี่ยรีบห้าม “ไม่ได้ เร็ว ๆ นี้ที่แถวทะเลสาบเกลือไม่ค่อยสงบข้าเป็นห่วงความปลอดภัยของคนในบ้าน พวกเราสองพี่น้องต้องมีคนหนึ่งอยู่ปกป้องพวกเขา”
ยามนี้โม่จิ่วเยี่ยหลอกคนได้อย่างไม่น่าสงสัยแล้ว แม้โม่ชูหานจะรู้สึกไม่ค่อยเต็มใจ แต่ก็ต้องยอมรับว่าน้องเก้าพูดมีเหตุผล“ถ้าอย่างนั้น ข้าจะอยู่ปกป้องคนในบ้าน หากน้องเก้ากับน้องสะใภ้เก้าจะออกไป ก็ต้องระวังตัวหน่อยนะ”เห็นโม่ชูหานก าลังจะหันหลังเดินกลับเฮ่อจือหร่านก็เอ่ยเตือน“พี่แปด ก่อนที่พวกเราจะพาพี่สามกลับมา เรื่องนี้อย่าเพิ่งบอกท่านแม่กับพวกพี่สะใภ้นะ เพื่อไม่ให้พวกนางกังวลมากเกินไป”จริง ๆ แล้ว เฮ่อจือหร่านเพียงค านึงถึงความปลอดภัยการที่หนานเหิงหายตัวไปย่อมเป็นเรื่องใหญ่ จะต้องมีทหารออกค้นหาตัวเขาทั่วแน่นอน ถ้าหากพวกสตรีในบ้านตื่นตระหนกเกินไปแล้วถูกพวกทหารจับพิรุธได้ก็จะเป็นข้อเสียมากกว่าข้อดีโม่ชูหานพยักหน้า “อืม ข้าเข้าใจแล้ว”ทั้งสามคนกลับไปยังกระโจมของตัวเองอย่างเงียบงัน ตอนที่เฮ่อจือหร่านก าลังจะพาโม่จิ่วเยี่ยเข้าไปในพื้นที่มิติด้วยกัน เสียงของเหลียงห่าวก็ดังมาจากนอกกระโจม“คุณชาย ข้ามีเรื่องส าคัญจะรายงานขอรับ”โม่จิ่วเยี่ยรู้ดีว่าเรื่องส าคัญที่เหลียงห่าวพูดถึงคืออะไร แต่เขาก็ไม่สามารถบอกได