หลังได้ยินว่าเฮ่อจือหร่านอาจสามารถถอนพิษหนอนกู่ในร่างของพี่แปดได้ โม่จิ่วเยี่ยก็ดีใจจนแทบเสีบสติ เขาอยากให้ถึงตอนกลางคืนเร็ว ๆ เพื่อจะได้รักษาพี่แปดโดยด่วนเพื่อความปลอดภัย เฮ่อจือหร่านจึงกลับไปที่พื้นที่มิติ และฉีดยาระงับประสาทให้กับโม่ชูหานและปล่อยให้เขาหลับต่อไปรอจนกระทั่งฟ้ามืดและเห็นทุกคนกลับเข้ากระโจมไปพักผ่อนกันหมดแล้ว เฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยก็รีบเข้าไปในพื้นที่มิติอย่างใจร้อนโม่ชูหานยังคงหลับใหลอยู่เฮ่อจือหร่านใช้จิตส านึกส่งตัวเขาไปยังห้องผ่าตัดเมื่อโม่จิ่วเยี่ยได้ยินว่านางจะผ่าตัดเอาหนอนพิษกู่ออกจากร่างพี่แปด สิ่งแรกที่เขานึกถึงก็คือพี่แปดอาจถูกถอดเสื้อผ้าออกจนเปลือยเปล่าเหมือนกับตัวเขาในตอนนั้นคิดได้ดังนั้น โม่จิ่วเยี่ยก็รีบผลักเฮ่อจือหร่านออกไปนอกห้องผ่าตัดทันที่“ข้าจะถอดเสื้อผ้าพี่แปดเอง เสร็จแล้วก็จะเรียกเจ้าเข้ามา”เฮ่อจือหร่านเบ้ปากอย่างไม่พอใจ“หนอนพิษกู่ของเขาอยู่บนแขน ไม่จ าเป็นต้องถอดเสื้อผ้าทั้งหมดหรอกนะ”
โม่จิ่วเยี่ยจึงเพิ่งเข้าใจและไม่ได้ผลักนางออกไปอีกอย่างไรก็ตาม เขายังคงลงมือถอดเสื้อของพี่แปดออกด้วยตัวเองเมื่อเห็นร่างกายของพี่แปดที่ผอมแห้งจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกหัวใจของโม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกเจ็บปวดพี่แปดเป็นคนที่มีวรยุทธ์แข็งแกร่งที่สุดในบ้าน และมีร่างกายที่แข็งแรงที่สุดเช่นกัน ไม่รู้ว่าเขาผ่านอะไรมาบ้างในช่วงหลายปีถึงได้ผอมลงขนาดนี้แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาให้คิ
