รมณ์ของโม่จิ่วเยี่ยยังคงหดหู่อยู่บ้าง แต่มันก็ไม่กระทบต่อการคิดของเขา
เฮ่อจือหร่านเห็นโม่จิ่วเยี่ยไม่พูดอะไรเสียทีจึงถามขึ้น“ท่านก าลังคิดถึงคนที่ควบคุมอยู่เบื้องหลังพี่แปดใช่หรือไม่?”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า“พี่แปดถูกหนอนพิษกู่เล่นงาน และเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับคนจากหนานเจียงแน่นอนหากจะพูดว่าคนหนานเจียงเกลียดชังสกุลโม่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะหลายปีมานี้ การมีอยู่ของคนสกุลโม่ท าให้พวกเขาโจมตีต้าซุ่นไม่ส าเร็จทุกครั้ง ไม่เพียงแต่ไม่ได้อะไรไป ยังเป็นฝ่ายที่สูญเสียอย่างหนักด้วยแต่ชายชุดด าพวกนั้นใช้วิทยายุทธ์ที่มาจากจงหยวนทั้งหมด ไม่มีร่องรอยของคนหนานเจียงเลย”ด้วยเหตุนี้ โม่จิ่วเยี่ยจึงสามารถตัดความเป็นไปได้ที่คนพวกนี้จะถูกส่งมาจากหนานเจียงไปคนทั้งคู่ตกอยู่ในความเงียบงันพร้อมกันแต่เดิมเฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยต่างคิดว่าผู้อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารครั้งนี้คือหนานรุ่ยแต่ดูจากสถานการณ์ของโม่ชูหานแล้ว คนที่อยู่เบื้องหลังต้องมีการติดต่อกับคนหนานเจียงเป็นแน่
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฮ่อจือหร่าน นางเข้าใจประวัติศาสตร์มากว่าคนที่มีความทะเยอทะยานจ านวนมาก มักจะเลือกสมรู้ร่วมคิดกับศัตรูภายนอก เพื่อเสริมสร้างอ านาจของตนเองสรุปแล้ว ตอนนี้ทั้งสองคนไม่สามารถระบุเป้าหมายที่แท้จริงของผู้ที่อยู่เบื้องหลังได้ พวกเขาท าได้เพียงรอให้โม่ชูหานตื่นขึ้นมาแล้วสอบถาม และหวังว่าจะได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากเขาในเมื่อไ
