‘คุณชายเก้า’ จากนั้นก็ยืนอย่างเรียบร้อยเพื่อรอรับค าสั่งโม่จิ่วเยี่ยชี้ไปยังเฟ่ยมามาและพูดว่า“คนผู้นี้คือคนสนิทของหยวนกุ้ยเฟย เนื่องด้วยเรื่องบางอย่างจึงถูกหนานฉีไล่ล่าตัว ข้าอยากส่งพวกเจ้าสองคนไปคุ้มกันนางกลับเมืองหลวง”“เรื่องนี้ไม่มีปัญหา ข้ายินดีจะไปขอรับ”“ข้าก็ยินดีไปเช่นกันขอรับ”ซ่งเชาและหวังต้าลี่เอ่ยปากขึ้นก่อน
แต่เพราะที่นี่มีคนและสายตาอยู่มากมาย โม่จิ่วเยี่ยไม่อยากให้เฟ่ยมามาอยู่นานเกินไปนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยปากขอเงินจากเฮ่อจือหร่าน“ข้าอยากให้พวกเขาน าเงินติดตัวไปบ้างเพื่อใช้จ่ายระหว่างทาง”เฮ่อจือหร่านไม่ใช่คนตระหนี่อยู่แล้ว อีกอย่างเงินที่ขโมยมาจากท้องพระคลังครึ่งหนึ่งก็เป็นผลงานของโม่จิ่วเยี่ย เขาย่อมมีสิทธิ์ในการใช้ด้วยเช่นกันเฮ่อจือหร่านไม่พูดอะไรมาก อาศัยการบดบังของแขนเสื้อ หยิบตั๋วเงินมูลค่าสองร้อยต้าลึงออกมาจากพื้นที่มิติส่งให้ซ่งเชา“พวกเจ้าเอาเงินนี้ไปใช้ระหว่างทาง แล้วก็ซื้อรถลากสักคันจะได้เดินทางสะดวก”ซ่งเชาส่งตั๋วเงินคืนมา“ฮูหยินเก้า พวกเรามีเงินติดตัวมาตั้งแต่ออกจากชายแดนแล้วขอรับ”เฟ่ยมามาก็มองมาทางโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่าน“ในห่อผ้าของข้ามีทรัพย์สินบางส่วนพอจะเป็นค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปถึงเมืองหลวงได้ สถานการณ์ของพวกท่านตอนนี้ล าบากกว่า การมีเงินติดตัวไว้บ้างย่อมท าให้สบายใจ”
โม่จิ่วเยี่ยเห็นทุกคนปฏิเสธเงินที่เขาให้ จึงให้เฮ่อจือหร่านเก็บเอาไว้เสียตอนนี
