ว่าฝ่ามือขึ้นมาเล็กน้อยโม่จิ่วเยี่ยเลิกคิ้วถามขึ้น “เจ้าคิดจะมอบสิ่งนี้ให้พวกนางหรือ?”เฮ่อจือหร่านพยักหน้า “ดูจากตอนนี้ พวกนางใช้สิ่งนี้ได้เหมาะสมที่สุด ไม่เพียงมีพลังท าลายล้างสูง แต่ยังสามารถโจมตีระยะไกลได้อีกด้วย ส่วนข้ออ้างข้าคิดเอาไว้แล้ว ข้าจะบอกว่าพวกเราไปได้มาจากชาวต่างชาติคนหนึ่งระหว่างทางที่ไล่ตามขบวนนักโทษมา”ส าหรับชาวต่างชาติโม่จิ่วเยี่ยรู้จักอยู่บ้าง พวกเขาเป็นเพียงชายร่างใหญ่ ผมสีทอง ตาสีฟ้า
ครั้งหนึ่งเขาเคยพบเห็นคนแบบนี้กับตา ตอนที่ผ่านไปแถวท่าเรือทะเลแห่งหนึ่งด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงเข้าไปดูใกล้ ๆแม้เขาจะฟังค าพูดของพวกชาวต่างชาติไม่ออก แต่สิ่งที่พวกเขาหยิบออกมาจากถุงล้วนเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเฮ่อจือหร่านคิดหาข้ออ้างที่จะน ามินิปืนพกออกมาและมันก็เป็นวิธีที่ดีไม่น้อยยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกว่าปืนพกขนาดเล็กนี้เหมาะที่สุดส าหรับให้สตรีสกุลโม่เก็บไว้ใช้ป้องกันตัวแม้ว่าเขาจะโชคร้ายตายด้วยน ้ามือของพวกนักฆ่า อย่างน้อยพวกนางก็ยังมีอาวุธไว้ป้องกันชีวิตตนเอง และโอกาสรอดชีวิตก็ยังมีมากโม่จิ่วเยี่ยรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก เขาเอ่ยปากว่า“เช่นนั้นก็ดี ท าตามที่เจ้าบอกเถอะ”ในเวลานี้นางมีปืนพกเพียงสองกระบอก หากต้องการมากกว่านี้เฮ่อจือหร่านจ าต้องออกไปหยิบมันออกมาจากพื้นที่มิติเรื่อย ๆเมื่อได้รับความยินยอมจากโม่จิ่วเยี่ย นางจึงหายตัวออกไปจากพื้นที่มิติทันที่
เฮ่อจือหร
