อดรู้สึกขอบคุณสวรรค์ไม่ได้ภายในห้องว่างเปล่า เหมาะจะท าเป็นโรงเก็บของอย่างที่นางต้องการ…เฮ่อจือหร่านเหลือบมองนาฬิกาแขวนในพื้นที่มิติของนาง พบว่ายังมีเวลาเหลืออีกพอสมควรก่อนจะถึงเวลานัดกับเฟ่ยหนานอวี่ นางจึงตัดสินใจเข้าไปในพื้นที่มิติก่อนโม่จิ่วเยี่ยก าลังเตรียมอาหารกลางวันอยู่ในครัว เมื่อเห็นเฮ่อจือหร่านกลับมา เขาก็วางทัพพีในมือลงแล้วเดินเข้ามาหานาง“ข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง”เฮ่อจือหร่านเล่าเรื่องที่ชาวบ้านในอ าเภอผิงหยางพูดคุยกันอย่างคร่าว ๆ และบอกว่านางได้พบกับเฟ่ยหนานอวี่ รวมถึงสาเหตุที่เฟ่ยหนานอวี่มาปรากฏตัวที่อ าเภอผิงหยาง
“ข้าหาบ้านร้างหลังหนึ่งทางชานเมืองด้านทิศตะวันออกได้แล้วคิดว่าจะซื้อหวงเหลียนจ านวนหนึ่งไปไว้ที่นั่น แล้วก็จะเอาเงินที่ยึดมาจากจวนนายอ าเภอให้เขาด้วย”โม่จิ่วเยี่ยไม่เข้าใจว่าท าไมเฮ่อจือหร่านถึงท าแบบนั้น“การที่เจ้าท าเช่นนี้ มีจุดประสงค์อะไรหรือเปล่า”เฮ่อจือหร่านอธิบายความคิดในใจให้เขาฟังช้า ๆ“ข้าบอกกับเฟ่ยหนานอวี่ว่าหวงเหลียนพวกนี้ นายอ าเภอใจสุนัขเป็นคนกักตุนเอาไว้ ท่านลองคิดดูสิ ด้วยความเฉลียวฉลาดของเฟ่ยหนานอวี่ เขาต้องสงสัยแน่ว่านายอ าเภอเก็บหวงเหลียนไว้มากมายขนาดนี้เพื่ออะไรตอนนี้องค์จักรพรรดิทรงส่งหนานฉีไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยที่อ าเภอตงเฟิง หากเขาท าผลงานได้ดี ย่อมได้รับความโปรดปรานจากองค์จักรพรรดิแน่นอนดูจากสถานการณ์ในราชส านักตอนนี้ คนที่ไม่อยากให้หนาน
