ามือของศัตรู สู้เสี่ยงกระโดดหน้าผาลงไปยังดีกว่า อย่างน้อยนางก็ยังมีพื้นที่มิติคอยคุ้มกัน ดังนั้นโอกาสรอดชีวิตของนางย่อมมีมากกว่าเพื่อฉุดให้มันตกตายไปพร้อมกัน เฮ่อจือหร่านจึงตัดสินใจแน่วแน่ ทันทีที่ร่างของชายชุดด าพุ่งเข้ามา นางก็ไม่แม้แต่จะคิดหลบ มีดในมือแทงทะลุอกของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ก่อนร่างของนางจะเอนหลังตกลงสู่หุบเหวเบื้องล่าง…เมื่อเห็นภาพนั้น ดวงตาของโม่จิ่วเยี่ยก็แดงก ่า“ไม่นะ…”
ทันทีที่สิ้นเสียง โม่จิ่วเยี่ยก็พุ่งตัวผ่านกลุ่มชายชุดด า กระโจนตามร่างของนางลงไปในหุบเหวลึกโม่จิ่วเยี่ยร่วงตกลงมา เขายังคงรักษาท่าทางเพื่อยื่นมือขวาไปหาเฮ่อจือหร่าน ทั้งยังเร่งลมปราณจนถึงขีดสุด ด้วยหวังว่าจะจับตัวนางได้ก่อนที่เฮ่อจือหร่านจะตกลงไปในเหวทันทีที่เฮ่อจือหร่านกระโดดลงจากหน้าผา นางก็คิดได้แล้วว่าพอตกลงไปได้ระยะหนึ่ง จนมั่นใจว่าชายชุดด ามองไม่เห็นนาง ตนเองก็จะรีบเข้าไปในพื้นที่มิติทันที่จากนั้นก็จะเข้าออกอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งใกล้ถึงพื้นดินในระยะที่ปลอดภัยแล้ว นางจึงค่อยกระโดดลงไปทว่าตอนที่นางก าลังจะเข้าไปในพื้นที่มิติ เมื่อเงยหน้าขึ้นไปกลับเห็นโม่จิ่วเยี่ยร่วงลงมาพร้อมกับนางด้วยอีกคน!เฮ่อจือหร่านรู้ดีแก่ใจว่าถึงแม้โม่จิ่วเยี่ยจะมีวิชาตัวเบาติดตัว แต่การกระโดดลงมาจากที่สูงเช่นนี้ คงจะไม่มีความหวังว่าจะรอดเขาไม่รักชีวิตตัวเองแล้วหรือ?ดังนั้น เพื่อให้โม่จิ่วเยี่ยมีชีวิตรอดต่อไป ในเสี้ยววินาท
