คดีที่ฮูหยินฟางมีเพียงแผลถลอกตามร่างกาย นอกเหนือจากนั้นทุกอย่างล้วนปลอดภัยดี
เมื่อฮูหยินฟางเห็นแววตาเป็นกังวลของญาติพี่น้อง น ้าตานางจึงไหลรินออกมาอีกครั้ง“พวกเจ้าจะทรมานตัวเองไปท าไม! พวกเราตระกูลฟางก าลังแย่อยู่แล้ว จะปล่อยให้ข้าเป็นภาระท าไม…ฮือ ๆ…”ฟางฉวนโจวเห็นดังนั้น น ้าตาเขาก็ไหลเขารู้แก่ใจดีว่าภรรยาของเขาท าแบบนี้ก็เพื่อให้พวกเขาเดินทางได้โดยไม่ต้องมีภาระ แต่เรื่องแบบนี้เขาไม่มีทางยอมรับได้“พวกเรามีลูกชายด้วยกันตั้งสามคน แล้วยังมีตาเฒ่าอย่างข้าอีกพวกเราสี่คนพ่อลูกจะช่วยกันพาเจ้าไป นี่จะยังเรียกว่าเป็นภาระได้อย่างไร เจ้าอย่าได้คิดแบบนี้อีกนะ”“ใช่แล้วท่านแม่ พวกเรายังมีแรง จะผลัดกันแบกท่านไปก็ไม่เห็นจะเป็นภาระ”“ท่านแม่ สะใภ้อย่างข้าก็ดูแลท่านได้ ท่านอย่าคิดแบบนี้อีกเลย”ฮูหยินฟางเห็นคนในครอบครัวเป็นห่วงตนเช่นนี้ จึงยิ่งกลั้นน ้าตาไว้ไม่อยู่ยามนั้นเผิงวั่งก็รีบเดินมาถึง ทันทีที่ได้ยินว่าฮูหยินฟางขาหักซ ้ายังคิดสั้นจะฆ่าตัวตายอีกการเผชิญหน้ากับนักโทษเช่นนี้ พาให้เผิงวั่งทั้งโกรธทั้งปวดหัวดังนั้น น ้าเสียงของเขาจึงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“ฮูหยินฟาง หากท่านกล้าปลิดชีพตนเอง ท าลายกฎเกณฑ์ของข้า หลังจากท่านตาย ข้าจะสั่งให้คนเฆี่ยนตีครอบครัวของท่านทุกวันรับรองได้ว่าพวกเขาจะต้องอยู่อย่างทรมานจนตายทั้งเป็น!”ค าพูดนี้ส่งผลต่อฮูหยินฟางยิ่งกว่าค าปลอบโยนของตระกูลฟางเสียอีกฮูหยินฟางชะงักไปครู
