ไหวจึงกลับมา”เผิงวั่งมองสิ่งของบนรถเข็นไม้แล้วอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจดูเหมือนว่าท่านเสนาบดีเฮ่อคงมอบให้เงินบุตรสาวตนเองอยู่ไม่น้อย หากเขาให้นางน้อยกว่านี้ ด้วยนิสัยการใช้เงินของหญิงนางนี้เกรงว่าเงินคงหมดตั้งแต่ครึ่งทางแล้ว“ในเมื่อเจ้าซื้อของเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็รีบกลับกันเถอะ”
เจ้าหน้าที่ช่วยกันเข็นรถเข็นไม้ ไม่นานพวกเขาจึงออกจากอ าเภอผิงหยวนเผิงวั่งกับเจ้าหน้าที่เดินทางบ่อย ฝีเท้าจึงมั่นคงแข็งแรงและเดินได้เร็วส่วนเฮ่อจือหร่านนั้นเป็นคนใจแข็ง แต่ร่างกายเดิมของเจ้าของร่างกลับอ่อนแอนัก จึงติดตามเจ้าหน้าที่สองคนไม่ทันเผิงวั่งเหลือบเห็นเฮ่อจือหร่านเดินทางล าบาก จึงให้นางนั่งพักที่มุมรถเข็นไม้การต้องมาอยู่ในร่างกายที่อ่อนแอแบบนี้ เฮ่อจือหร่านได้แต่จ าใจยอมแพ้ คงต้องรอให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นกว่านี้ก่อนหลังจากกล่าวขอบคุณแล้ว นางจึงนั่งลงข้าง ๆ กองเสบียงพอนึกถึงเฟ่ยหนานอวี่ที่เจอกันในอ าเภอผิงหยวนวันนี้ รวมถึงสายตาที่จับสัมผัสได้จากบนร้านน ้าชา เฮ่อจือหร่านพลันรู้สึกว่าต้องศึกษาประวัติศาสตร์ช่วงนี้เพิ่มเสียแล้วดังนั้น นางจึงแกล้งท าเป็นง่วง ล้มตัวนอนทาบบนกองเสบียงหยิบสวมหมวกฟางขึ้นมาปิดบังใบหน้าแล้วแสร้งท าเป็นหลับ แต่ความจริงจิตส านึกของนางเข้าไปอยู่ในพื้นที่มิติแล้ว
เฮ่อจือหร่านสั่งซื้อหนังสือประวัติศาสตร์หลายเล่มจากแอปเถาเป่า เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ครบถ้วน นางยังซื้อบันทึกอื่นนอกเหนือไป
