รรพบุรุษสกุลโม่ และทุกคนในครอบครัวที่ถูกเนรเทศไปด้วยกันไม่ว่าอย่างไร เขาก็ต้องพยายามมีชีวิตอยู่ต่อไป ถึงแม้ในอนาคตจะต้องใช้ชีวิตอยู่ในซีเป่ยที่แห้งแล้ง แต่หากทุกคนในครอบครัวยังอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข นั่นก็ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดีแล้วคิดได้ดังนั้น โม่จิ่วเยี่ยจึงรู้สึกมั่งมั่นขึ้นมาทันที่“ไม่ต้องห่วง ข้าจะทุ่มเททุกอย่างเพื่อปกป้องครอบครัวและเจ้า”
[1] จุดไปหุ้ย: บริเวณรอยบุ่มบริเวณยอดศีรษะ
