ารทั้งหมดถูกแบ่งตามจ านวนคน
นางไม่ได้ตระหนี่ถี่เหนียวกับเจ้าหน้าที่เหล่านั้นด้วย ท้ายที่สุดแล้ว การรักษาความสัมพันธ์อันดีกับเจ้าหน้าที่เหล่านี้จะช่วยให้พวกนางเดินทางได้อย่างสะดวกสบายขึ้นนอกจากนี้ พี่สะใภ้ทั้งหลายก็อยากให้โม่จิ่วเยี่ยกับภรรยาสนิทสนมกันโดยเร็วที่สุด จึงกระตุ้นให้เฮ่อจือหร่านน าอาหารส่วนของทั้งสองไปทานร่วมกับโม่จิ่วเยี่ยอย่างเต็มที่เฮ่อจือหร่านไม่ใช่คนเขินอาย นับตั้งแต่นางมาที่นี่ นางคิดว่าตนกับโม่จิ่วเยี่ยมีปฏิสัมพันธ์กันค่อนข้างเข้ากันได้ การกินอาหารด้วยกันตามล าพังจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเมื่อเห็นอาหารที่มีกลิ่นหอมน่ากินถูกน าเข้ามาในห้อง โม่จิ่วเยี่ยก็รู้ดีว่าการที่พวกเขาสามารถกินอาหารแสนอร่อยเช่นนี้ได้ในระหว่างการเนรเทศนั้น ทั้งหมดเป็นเพราะของเฮ่อจือหร่านก่อนเขาจะหยิบตะเกียบขึ้นมา ชายหนุ่มจึงกล่าวอย่างจริงจังว่า“ขอบคุณส าหรับทุกสิ่งที่เจ้าท าให้สกุลโม่”ค าขอบคุณที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ท าเอาเฮ่อจือหร่านตกใจไปชั่วขณะ“เอ่อ…พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ข้าชอบท่านแม่ พวกพี่สะใภ้ และน้องสาวมาก ดังนั้นข้าจึงยินดีท าสิ่งเหล่านี้ด้วยความเต็มใจ”
แค่ชอบพวกนางเท่านั้นหรือ?โม่จิ่วเยี่ยไม่รู้ว่าท าไมเมื่อได้ยินค าพูดของเฮ่อจือหร่าน สิ่งแรกที่เขานึกถึงจึงเป็นค าถามนี้ประสบการณ์การรบหลายปีท าให้เขาสามารถปกปิดความคิดภายในใจต่อหน้าหญิงสาวได้เป็นอย่างดีโม่จิ่วเยี่ยไม่ใช่คนที่ชอ
