ด้ไม่เลวเลย”สตรีจากตระกูลเซี่ยและตระกูลฟางต่างมองคนสกุลโม่ด้วยความอิจฉาต่อไปนี้เวลาค้างคืนกลางแจ้ง พวกนางก็ไม่ต้องนอนมองท้องฟ้าอีกแล้วถึงแม้ว่ากริยาท่าทางของเฮ่อจือหร่านจะไม่เหมาะสม แต่สติปัญญาของนางช่างฉลาดมาก ถึงขั้นคิดสิ่งนี้ออกมาได้ฮูหยินฟางจับมือสะใภ้ใหญ่
“สะใภ้ชุย สกุลโม่ของพวกเจ้ามีลูกสะใภ้เช่นนี้ นับว่าเป็นบุญวาสนาจริง ๆ”“ถูกต้องแล้ว น้องสะใภ้เก้าของบ้านเราเก่งกาจหลายด้าน ไม่ใช่แค่นางจะท ากระโจมได้เท่านั้น” สะใภ้รองได้ยินค ากล่าวชมน้องสะใภ้ของตน ในใจนางก็ปลาบปลื้มจนแทบจะลอยขึ้นฟ้าอยู่แล้วเมื่อเจอกับค าชื่นชม เฮ่อจือหร่านกล่าวอย่างถ่อมตัวไปสองสามประโยค พร้อมกันนั้นนางยังเห็นความปรารถนาอยากได้กระโจมของสตรีตระกูลเซี่ยและตระกูลฟาง“ฮูหยินฟาง ฮูหยินเซี่ย กระโจมนี่พวกเราสามครอบครัวล้วนส่วนร่วมช่วยกันทั้งนั้น สองคนใช้กระโจมหนึ่งหลังก็ไม่มีปัญหาแน่นอน”สตรีตระกูลเซี่ยและตระกูลฟางได้ยินว่าตนเองก็มีส่วนร่วมด้วยต่างไม่รู้ว่าควรจะแสดงความยินดีนี้ออกมาอย่างไรพวกนางยิ่งขอบคุณเฮ่อจือหร่านเป็นพันครั้งฮูหยินฟางมองเฮ่อจือหร่านด้วยสายตาซาบซึ้ง กล่าวอย่างจริงใจว่า “ตอนที่ตระกูลของพวกเราถูกยึดทรัพย์ เราต่างไม่ได้น าของสิ่งใดติดตัวมา โชคดีที่มีเจ้ากับสกุลโม่คอยช่วยเหลือ ตอนนี้ข้าคิดได้แล้วในเมื่อพวกเราไม่สามารถกลับไปใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเหมือนแต่ก่อนได้อีก ก็ต้องยอมรับความจริงเท่านั้น ตั้งแต่นี้ไป
