ังรู้สึกซำบซึ้งใจต่อเขำ ในใจก็เกิดความรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมากระทั่งมีความต้องการที่อยากจะโอบกอดคนเข้ามาในอ้อมแขนแล้วปลอบโยนทว่าเขำกลับไม่กล้ำทำเช่นนั้นอย่ำงหุนหันในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ใช้ชีวิตร่วมกัน เขำก็พบว่าภรรยาผู้นี้ของเขำแตกต่ำงจากสตรีทั่วไปนางมีความลับและนิสัยอันโดดเด่นของตัวเองโม่จิ่วเยี่ยกลัวว่าการกระทำของตนอาจจะทำให้นางรู้สึกอึดอัดใจและหายตัวไปต่อหน้ำเขำ…
เพื่อไม่ให้อีกฝ่ำยเห็นความหวั่นไหวของเขำมากเกินไป โม่จิ่วเยี่ยจึงพยายามแสดงท่ำทีเรียบเฉยให้มากที่สุดขณะเดียวกันเขำก็คิดจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเฮ่อจือหร่าน“เมื่อครู่เจ้ำบอกว่า หลี่หู่มีคนบงการ เจ้ำสอบถำมมาได้หรือไม่ว่าเป็นผู้ใด”เฮ่อจือหร่านเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เล่ำเรื่องนี้ให้เขำฟังอย่ำงละเอียด“หลี่หู่บอกว่าคนที่ติดต่อกับเขำพูดเสียงแหลมเล็ก ข้าสงสัยว่าน่ำจะเป็นขันที”โม่จิ่วเยี่ยขมวดคิ้วครุ่นคิด เอ่ยพึมพำเบำ ๆ ว่า “หากเป็นขันที่ข้อสงสัยจะยิ่งกว้ำงขึ้น”
