ชายผู้นั้นพยักหน้า เป็นนัยว่าหลินอันตอบถูกแล้ว เพียงแต่สีหน้ายังคงแข็งทื่อ:
“สติปัญญาก็ไม่นับว่าต่ำเกินไป อย่างน้อยก็ผ่านเกณฑ์”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ:
“สิ่งที่เรียกว่าเหตุการณ์ลี้ลับ, สิ่งจำแลง, เหตุการณ์เหนือธรรมชาติ และอื่นๆ ที่ดูไร้ตรรกะ…โดยเนื้อแท้แล้วเหมือนกัน”
“เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของพวกมันปรากฏขึ้นหลังจากเกมวันสิ้นโลก หรือจะพูดให้ชัดคือปรากฏขึ้นในเกม”
“ดังนั้น…เนื้อแท้ของพวกมันก็เป็นเพียงส่วนประกอบของเกมเท่านั้น”
“เหมือนกับคุณ…ฉัน…และมนุษย์วัยผู้ใหญ่ที่สติปัญญาต่ำทรามข้างหลังคุณ”
คำพูดเดียวเย้ยหยันทุกคนในที่นั้น หลินอันไม่ได้ใส่ใจ เพียงแต่ครุ่นคิดเงียบๆ เขาพอจะเข้าใจความหมายที่ชายผู้นั้นต้องการจะสื่อ
ข้างหลัง หวงไห่เทางุนงงจนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม:
“เหตุการณ์ลี้ลับกับสิ่งจำแลง จะเหมือนกับพวกเราได้อย่างไร!?”
“พวกเราเป็นคนนะ! พวกมันเป็นภูตผีปีศาจ และการกระทำก็ไร้ตรรกะโดยสิ้นเชิง ไม่สามารถ…”
“ผิดแล้ว”
ชายผู้นั้นเอ่ยปากขัดจังหวะคำพูดของหวงไห่เทา:
“หลังจากที่เกมวันสิ้นโลกถูกบรรจุเข้ามาแล้ว พวกเรายังนับว่าเป็นมนุษย์อยู่หรือ?”
“มนุษย์จะพ่นไฟ, บินได้, ดำดิน, กลายเป็นหมีได้หรือ?”
“พวกเรา
