โชคดีที่เฮ่อจือหร่านได้รับความทรงจำทั้งหมดจากเจ้ำของร่ำงเดิม ทำให้นางสามารถอ่านป้ำยร้ำนที่เขียนด้วยอักษรตัวเต็มเหล่านี้ได้เมื่อเดินมาถึงร้ำนขำยเนื้อแห่งหนึ่ง หลังจากสอบถำมราคำเรียบร้อยแล้ว นางก็พบว่ากระดูกซี่โครงหมูของที่นี่ราคำถูกกว่าเนื้อหมูเสียอีกเนื้อหมูราคำชั่งละสิบแปดเหวิน ในขณะที่กระดูกซี่โครงหมูราคำเพียงแปดเหวินเท่านั้นเฮ่อจือหร่านไม่ลังเลจะซื้อกระดูกซี่โครงหมูทั้งหมด ไม่เพียงราคำถูก แต่ยังเป็นของที่นางชอบกินเป็นที่สุดอีกด้วยผู้คนที่เห็นคงคิดว่านางไม่กล้ำจ่ำยเงินเพื่อซื้อเนื้อหมูราคำแพงจึงซื้อได้เพียงกระดูกซี่โครงหมูราคำถูกหลังจากซื้อเสร็จ นางก็ให้เจ้ำของร้ำนสับมันเป็นชิ้นเล็ก ๆ และวางไว้บนรถเข็นไม้เฮ่อจือหร่านเดินเข้าไปยังร้ำนขำยของอีกแห่งเจ้ำของร้ำนเหมือนกำลังอับจนหนทำง จึงก้มหน้ำนั่งอยู่หลังโต๊ะกระทั่งลูกค้ำเข้ามาแล้วก็ไม่เงยหน้ำมองเลย
หากเป็นยุคสมัยในชำติก่อน เมื่อเจอพ่อค้ำเช่นนี้นางคงเลือกที่จะเดินจากไปแต่ที่นี่ไม่เหมือนกัน นางไม่อยากเสียเวลามองหาร้ำนขำยของอีกจึงได้แต่เดินวนไปมาในร้ำนสินค้ำถูกจัดวางอย่ำงยุ่งเหยิง นางเดินดูรอบ ๆ แต่ไม่เจอสิ่งที่ตนอยากซื้อ“เถ้ำแก่ ที่นี่มีกระดำษน้ำมันหรือไม่”เจ้ำของร้ำนได้ยินลูกค้ำเอ่ยถำม จึงเงยหน้ำขึ้นมาอย่ำงเซื่องซึม“มีกระดำษน้ำมันอยู่ แม่นางต้องการเท่ำไหร่”เฮ่อจือหร่านคิดว่าในอนาคตนางอาจต้องหยิบของจากพื้นที่มิติบ่อย ๆ ไม่สามารถใช้มือห
