ก็ชุลมุนวุ่นวายเหล่ำเจ้ำหน้ำที่ชอบดูเรื่องสนุก จึงไม่มีใครเข้าไปห้ำมปรามกระทั่งหลี่เหลียงตะโกนเสียงดัง หญิงสาวตระกูลหลี่จึงต้องหยุดมืออย่ำงไม่เต็มใจ
เมื่อมองพวกนางอีกครั้ง ผมเผ้ำต่ำงยุ่งเหยิง บนใบหน้ำยังมีรอยข่วนสองสามรอย…ฝั่งตระกูลหลี่ซึ่งทะเลาะกันอย่ำงดุเดือด ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการจับปลาของเฮ่อจือหร่านนางอยู่ในแม่น้ำไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ก็จับปลาไนได้ยี่สิบกว่าตัวแล้วเมื่อเห็นว่าได้จำนวนพอสมควร นางจึงเดินขึ้นฝั่งยาที่ต้มไว้เสร็จแล้ว สะใภ้รองตักไปให้เซี่ยหลินชำมหนึ่งคนสกุลโม่ดื่มไปคนละชำมเช่นกัน กระทั่งเหล่ำเจ้ำหน้ำที่ก็ไม่อาจไม่มองข้ามยายังเหลืออยู่ เฮ่อจือหร่านจึงเรียกสะใภ้รองมา ให้นางนาไปมอบให้คนตระกูลเซี่ยบ้ำงส่วนคนอื่นนั้น ตราบใดที่พวกเขำยังไม่ละทิ้งความเป็นศัตรูกับสกุลโม่ นางก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวด้วยเซี่ยหลินฟื้นคืนสติขึ้นมาได้ไม่นานหลังจากดื่มยา แม้เขำจะยังอ่อนแออยู่บ้ำง แต่ก็พ้นขีดอันตรายแล้วเซี่ยเทียนไห่มาขอบคุณนางด้วยตนเอง“ขอบคุณเจ้ำมากที่ช่วยชีวิตหลานชายของข้า ตระกูลเซี่ยจะจดจำบุญคุณนี้เอาไว้”
เฮ่อจือหร่านไม่ได้ใส่ใจเรื่องบุญคุณอะไร สาหรับนางแล้วเป็นเพียงการยื่นมือไปช่วยเหลือเท่านั้นจุดประสงค์หลักของนางคือหวังว่าตระกูลเซี่ยกับสกุลโม่จะสามารถคลี่คลายความเข้าใจผิดต่อกันได้เร็ว ๆ นี้ถึงอย่ำงไรเส้นทำงการเนรเทศก็ยังอีกยาวไกล การต้องเห็นสายตำมาดร้ำยของพวกเขำทุกวัน ทำให้รู้สึกอึดอัดใ
