นี้ได้
เฮ่อจือหร่านคำดการณ์ได้แล้ว ตั้งแต่มีคนมารายงำน
บ่ำวรับใช้สองคนนั้นถูกยาพิษจากน้ำที่ดื่ม โจ๊กบนโต๊ะของพวกนางก็มีพิษด้วย เป็นไปได้มากที่สุดคือมีคนแอบใส่ยาพิษลงในบ่อน้ำ
“ท่านแม่ น้ำในห้องครัวเล็กมาจากที่ใดเจ้ำคะ”
“บ่อน้ำหลังเรือนของข้าเอง”
เฮ่อจือหร่านไม่รอช้ำ รีบเดินไปตรวจสอบ
ทันทีที่ตักน้ำขึ้นมาหนึ่งถัง นางใช้นิ้วสัมผัสเบำ ๆ ก่อนชิมรส
ทุกคนกลั้นหายใจมองท่ำทำงของเฮ่อจือหร่าน
จนกระทั่งนางวางถังไม้ไว้ข้าง ๆ ฮูหยินผู้เฒ่ำจึงถำมว่า “ในน้ำนี้มีพิษหรือไม่”
ดวงตาเฮ่อจือหร่านฉำยแววเคร่งเครียด “พิษมาจากบ่อน้ำนี้”
ได้ยินดังนั้น สีหน้ำของฮูหยินผู้เฒ่ำเปลี่ยนไป
แม้จวนฮู่กั๋วกงจะต้องประสบหายนะไม่คำดฝันในเร็ว ๆ นี้ แต่สิทธิ์และอานาจของนางในฐำนะเจ้ำบ้ำนยังคงอยู่
“พวกเจ้ำรีบตรวจสอบเดี๋ยวนี้ ข้าจะดูว่าใครกันที่กล้ำวางยาคนในจวน!”
บรรดำบ่ำวรับใช้ในเรือนต่ำงลงมือปฏิบัติทันที่ ไม่นานก็มีคนกลับมารายงำน
“ฮูหยินผู้เฒ่ำ ป้ำหลิวผูกคอฆ่ำตัวตำยในห้องของนางแล้วเจ้ำค่ะ”
เหล่ำสะใภ้นาโดยฮูหยินผู้เฒ่ำมุ่งหน้ำไปยังห้องของบ่ำวรับใช้
ศพของป้ำหลิวแขวนอยู่บนคำน สิ้นใจไปแล้ว
ฮูหยินผู้เฒ่ำสั่งการให้นาศพของป้ำหลิวลงมา
เฮ่อจือหร่านมองสถำนการณ์ตรงหน้ำ ข้อสันนิษฐำนแรกคือป้ำหลิวอาจกลัวความผิดจึงชิงฆ่ำตัวตำยไปก่อน
หากเป็นเช่นนั้น ผู้ที่อยู่เบื้องหลังคงต้องเป็นศัตรูของจวนฮู่กั๋วกง
ในประวัติศำสตร์บันทึกว่า นอกจากองค์จักรพร
