พวกนางเดินมาสักพัก โม่จิ่วเยี่ยยกมือเปิดแผ่นกระดำนด้านบนฉับพลันนั้นแสงสว่างวาบขึ้น คนทั้งสองปรากฏตัวอยู่ในท้องพระคลังแล้วท้องพระคลังช่ำงสมกับชื่อท้องพระคลังจริง ๆ นอกจากพื้นที่จะกว้ำงขวาง สิ่งของที่เก็บอยู่ภายในนั้นล้วนมากมายและมีค่ำมหาศำลโดยเฉพำะอย่ำงยิ่งไข่มุกสองดวงที่ส่องสว่างจนทำให้ท้องพระคลังสว่างไสวราวกับกลางวัน“เวลามีจากัด รีบลงมือเถอะ” โม่จิ่วเยี่ยเห็นว่าเฮ่อจือหร่านไม่ละสายตำจากสิ่งของต่ำง ๆ จึงต้องเอ่ยเตือนนางเฮ่อจือหร่านราวกับกลายเป็นคนที่ไม่เคยเห็นโลกกว้ำงมาก่อนเพราะทุกอย่ำงในที่แห่งนี้ช่ำงน่ำตื่นตำไปเสียหมดแต่ก็รู้ดีว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่นางจะมาเที่ยวชม“ข้าอยากให้ท่านหลบไปก่อน”โม่จิ่วเยี่ยเข้าใจทันที่ มันหมายความว่านางไม่ต้องการให้เขำเห็นวิธีการของนาง“ได้” โม่จิ่วเยี่ยเปิดแผ่นกระดำนบนพื้นก่อนมุดลงไปทันที่เฮ่อจือหร่านมองเห็นว่าแผ่นกระดำนปิดสนิทเรียบร้อยดีแล้ว จึงเริ่มสารวจสมบัติทุกซอกมุม
เนื่องจากพื้นที่ในมิติมีอยู่จากัด นางจึงไม่สามารถขนของในท้องพระคลังไปได้ทั้งหมดเฮ่อจือหร่านใช้สายตำสารวจอย่ำงว่องไว แล้วใช้ความคิดเคลื่อนย้ำยตั๋วเงิน แท่งทองคำ อัญมณีและของมีค่ำอื่น ๆ เข้าในมิติจากนั้นจึงใช้ความคิดเข้าไปตรวจสอบ จึงพบว่าสิ่งของเพียงเท่านี้ก็แทบถูกเก็บจนเต็มพื้นที่แล้วแต่นางรู้สึกยังไม่พอใจเฮ่อจือหร่านใช้ความคิด จัดวางสิ่งของให้เรียบร้อยกว่าเดิม ชิ้นใดไม่ใหญ่มากนักก็จะถู
