“เชิญทุกท่านชมทำงนี้ค่ะ ตรงนี้คือสุสานของโม่จิ่วเยี่ย แม่ทัพผู้เลื่องชื่อในประวัติศำสตร์”ไกด์สาวสะบัดธงเล็ก ๆ ในมือ และเดินนานักท่องเที่ยวตรงไปยังทำงเข้าสุสานใต้ดินไม่รู้เป็นเพราะอะไร เมื่อมาถึงที่นี่ เฮ่อจือหร่านพลันรู้สึกถึงบรรยากำศเคร่งขรึมและเงียบสงบอย่ำงบอกไม่ถูก ในฐำนะแพทย์ทหาร เธอไม่ใช่สายติ่ง แต่เธอเพียงสดุดีผู้กล้ำและวีรบุรุษเท่านั้นโม่จิ่วเยี่ยผู้เป็นเจ้ำของสุสานแห่งนี้คือหนึ่งในวีรบุรุษที่เธอชื่นชมเขำเป็นแม่ทัพผู้เก่งกล้ำแห่งราชวงศ์ต้ำซุ่น และเป็นผู้นาทัพการาบศัตรูจากต่ำงแดนจนแพ้ราบคำบมานับครั้งไม่ถ้วนทว่าวีรบุรุษเช่นเขำก็ยังถูกจักรพรรดิหวาดระแวง เพียงเพราะเขำมีอานาจสูงกลบนาย*[1] นาไปสู่การปลดออกจากตำแหน่งและเนรเทศออกจากเมืองเฮ่อจือหร่านฟังไกด์สาวเล่ำเรื่องอย่ำงใจจดใจจ่อพร้อมกับทอดถอนใจคงพูดได้ว่าโชคชะตำของวีรบุรุษผู้นี้ช่ำงน่ำเศร้ำ หากโม่จิ่วเยี่ยอายุยืนยาวกว่านี้ รอจนกระทั่งจักรพรรดิองค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ คำ
พิพำกษำคงพลิกกลับ ทว่าโชคชะตำกลับเล่นตลก ทำให้เขำเสียชีวิตระหว่างการเนรเทศ…ระหว่างที่เฮ่อจือหร่านกำลังจมปลักอยู่กับความคิดตัวเอง เธอก็รู้สึกได้ถึงการสั่นไหวอย่ำงรุนแรงใต้เท้ำและตำมมาด้วยเสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวาย“แผ่นดินไหว!”ด้วยความสามารถของเฮ่อจือหร่าน เธอสามารถหนีเอาตัวรอดจากภัยพิบัติในครั้งนี้ได้อย่ำงง่ำยดำย ทว่าเพียงเพื่อช่วยเหลือชีวิตของประชำชน เธอจึงต้องติดอยู่
