และอีกคนหนึ่งอยู่ทางขวา นั่งข้าง โจวเฉียงแน่นอน เมื่อ จ้าวหมานหมาน เห็น โจวเฉียง ลืมตาขึ้น เธอก็จับแขนของโจวเฉียง ทันทีดวงตาของเธอรื้นไปด้วยน้ำตาโดยหน้าอกของเธอกดทับแขนของ โจวเฉียงชุ่ยหมินหมินที่อยู่ข้างๆ เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็จับแขนอีกข้างของ โจวเฉียงเธอกัดฟันและจับแขนของ โจวเฉียง ไว้แน่นเช่นกันให้ โจวเฉียง สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลของเธอชายหนึ่งกับสองหญิง…เวรล่ะวิธีที่พวกเธอกระตุกทำให้ โจวเฉียง ร้อนอยู่ใต้ปลอกคอตอนนี้พวกเธอกล้าที่จะแกล้งเขา?แต่ที่นี่ไม่อุกอาจไปหน่อยเหรอ?เขาเคยบอกว่าเขาเป็นคนตรงที่ทำจากเหล็กทำไมเขาถึงต้านทานการล่อลวงของผู้หญิงไม่ได้ในตอนนี้?เฮ้อ จิตตานุภาพของเขายังอ่อนแอเกินไป!โจวเฉียง รู้สึกถึงความยืดหยุ่นที่น่าทึ่งของพวกเธอ และด้วยคลื่นขนาดใหญ่ของ ชุ่ยหมินหมินสิ่งล่อใจที่ไม่เคยมีมาก่อนในตอนนี้ ถ้าเขาไม่เคลื่อนไหว เขาไม่ใช่ผู้ชายหากเขาเคลื่อนไหว…โจวเฉียง ใจแข็ง ไม่สนใจความอุกอาจเขายกหนึ่งในแขนแต่ละข้างเมื่อ โจวเฉียง พาทั้งสองคนกลับมาที่หมู่บ้านเล็กๆเขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าความรู้สึกที่วิญยาณจิ้งจอกทั้งสองมอบให้นั้นน่าตื่นเต้นเกินไปมันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่จะนำพวกเเธอไปกลับมาที่หมู่บ้านเล็กๆ มู่เสี่ยวหยูและคนอื่นๆ กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารเย็นในไม่ช้า โต๊ะอาหารก็เต็มไปด้วยอาหารรสเลิศเมื่อมีบอสอยู่ใกล้ๆ พวกเขาไม่รู้สึกว่านี่คือจุดจบของโลก ชีวิตมีส
