ว่าซอมบี้เสียอีกแต่สิ่งนี้ไม่ได้ป้องกันไม่ให้มันสวยงามคอที่ยาวทำให้ผู้คนรู้สึกขนลุกและหนาวสั่นและด้านล่าง ร่างที่ใหญ่โตของมันโบกสะบัดหนวดนับสิบขนาดของมันสูงกว่าสามเมตรแต่เมื่อพิจารณาจากหนวดและหัวที่สวยงามแล้ว มันก็ใหญ่เกินไปโจวเฉียงตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเขาเดินไปรอบ ๆ และเข้าใจมันเป็นอย่างดี“ไปทะเล!”โจวเฉียงชี้ไปที่ทะเลและออกคำสั่งดอกไม้ทะเลกลายพันธุ์ขยับหนวดทันทีที่ได้รับคำสั่งหนวดถูกปล่อยออก ยกร่างของมันขึ้นจากพื้นหนวดนั้นสลับไปมาอย่างต่อเนื่องเหมือนปูที่กำลังเคลื่อนที่ออกจากชายหาดและจมดิ่งลงสู่ทะเลโจวเฉียงหันหลังกลับและจากไปกลับไปที่วิลล่าจ้าวหมานหมานและชุ่ยหมินหมิน กำลังจัดห้องนั่งเล่นของวิลล่าพวกเธอคุกเข่าบนโซฟา ทำความสะอาดพื้นผิวหนังเมื่อมองไปที่บั้นท้ายที่ยกขึ้น เส้นกลมๆ ที่ปรากฏทำให้ โจวเฉียงรู้สึกแห้งและร้อนในทันใดโดยเฉพาะตอนที่พวกเขาทำความสะอาด แรงแขนถูโซฟาไปมาส่งผลให้ร่างกายแกว่งไกวไปมามันเป็นการล่อลวงมากเกินไป“ฟู่!”“พวกเธอสองคนเป็นวิญญาณจิ้งจอกจริงๆ”โจวเฉียงพยายามที่จะระงับความอยากที่จะทำอะไรสักอย่าง”เขาเบือนหน้าหนี ปล่อยอเวจีสองตัวทำหน้าที่อารักขาหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ปล่อยหมอแห่งความตายสิบคนออกไปโดยให้พวกเขายืนคุ้มกันรอบๆ วิลล่าเมื่อทำเช่นนี้แล้ว ในที่สุด โจวเฉียงก็เอนกายลงบนโซฟาที่ทำความสะอาดแล้ว“โอนจิตสำนึกไปยังดอกไม้ทะเลกลายพันธุ์”ขณะที่ความคิดถูกส่งออกไปจ
