“คุณหมายถึงอะไร?”ชายกล้ามโตพูดตะกุกตะกักก่อนหน้านี้เขาอาจไม่เคยกลัว โจวเฉียงมาก่อนแต่หลังจากได้เห็นพลังการต่อสู้ของ โจวเฉียงและผู้หญิงที่ดุร้ายเขาตื่นตระหนกโดยธรรมชาติโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหมอแห่งความตายทั้งห้าสิบคนนี้ที่เฝ้าดูพวกเขาอย่างใกล้ชิดหมอแห่งความตายทั้งห้าสิบคนนี้สามารถฆ่าพวกเขาได้อย่างง่ายดายโจวเฉียงหัวเราะ “ระหว่างทางมาที่นี่ เราเจอแต่พวกคุณ”“แล้วคนพวกนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ทำไมพวกเขาถึงมา พวกนายไม่มีเงื่อนงำเลยเหรอ?”ขณะที่เขาพูด สายตาของ โจวเฉียงก็กวาดมองผู้ชายหลายสิบคนชายกล้ามโตคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และใบหน้าของเขาก็น่าเกลียดเขาหันกลับมา จ้องไปที่ลูกน้องของเขา แล้วตะโกนว่า “ใครน่ะ”“ควับ”ผู้ชายนับสิบคนมองหน้ากันหนึ่งในนั้นดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย ตื่นตระหนกมากกว่าคนอื่นๆชายกล้ามโตรู้สึกถึงความรู้สึกจมอยู่ในใจและชี้ว่า “หวังเซิง ก้าวไปข้างหน้า”หวังเซิงซึ่งถูกชายกล้ามชี้หน้า หน้าซีดในทันที“กัปตัน ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่ได้…”หวังเซิง ส่ายหัวอย่างต่อเนื่องเพื่อปฏิเสธแต่คนข้าง ๆ เขาได้สติถอยห่างออกไปแล้วใบหน้าของชายกำยำเต็มไปด้วยความโกรธ “เจ้าพวกอกตัญญู แกกล้าปล่อยข้อมูลรั่วไหลงั้นหรือ”“เพิ่งกินเนื้อแกะย่างไป เจ้าเช็ดปากปฏิเสธไปแล้วหรือ?”แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือชายกล้ามโตโกรธที่อีกฝ่ายอย่างเอาเป็นเอาตายเห็นได้ชัดว่าเขาเป็นสมาชิกในทีมของเขาเอง แต่สุดท้ายเขาทำราวกับไม่ใช่คนของเขาแต่เหม
