คลียร์น่ากลัวเพียงใดท้องฟ้าเหนือ เมืองแห่งเทพ เต็มไปด้วยสิ่งที่ดูเหมือนดวงอาทิตย์นับแสนดวงความสว่างที่ปล่อยออกมาในชั่วพริบตานั้นเป็นไปไม่ได้วงแสงขยายตัวอย่างรวดเร็ว ครอบคลุมทั้งเมืองแห่งเทพเจ้าในพริบตาในการระเบิดครั้งใหญ่เมฆรูปเห็ดขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นเมืองนี้กลายเป็นเถ้าถ่านในเวลาไม่กี่วินาทีการระเบิดขนาด 10 ล้านตันเทียบเท่า ทุกอย่างในรัศมี 15 กิโลเมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 30 กิโลเมตร อยู่ในระยะการทำลายล้างขนาดของการระเบิดนี้ทำลายล้างอย่างแท้จริงไม่มีอะไรจะเหลือโลกสมัยใหม่โจวเฉียง กลับไปที่เรือดำน้ำโพไซดอน“ฟู่!”ในขณะนี้ โจวเฉียง รู้สึกค่อนข้างหนักการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์เป็นเรื่องง่ายแต่ทุกชีวิตใน เมืองแห่งเทพ จะหายไปในทันทีการสังหารหมู่ผู้คนนับหมื่นในคราวเดียวเป็นแรงกดดันที่มองไม่เห็นแม้ว่าจะมีจิตใจที่เข้มแข็ง โจวเฉียงก็รู้สึกหนักใจอยู่บ้าง“เจ้านาย?”นาหลันหนิงเข้ามาและถามเบา ๆเธอต้องการปลอบ โจวเฉียงโจวเฉียง ฝืนยิ้มและพูดว่า “ฉันสบายดี”“ขอฉันอยู่คนเดียวสักพักนะ”นาหลันหนิงพยักหน้าโจวเฉียง พบมุมหนึ่งและนั่งลงทักษะการปรับตัวเองของ โจวเฉียง ดำเนินไปอย่างไม่ต้องบอก หลังจากผ่านไปประมาณสิบนาที สายตาตำหนิตัวเองก็ค่อยๆ หายไป แทนที่ด้วยความมุ่งมั่นโดยการใช้มาตรการที่เข้มงวดในโลกหายนะเท่านั้นที่จะสามารถบรรลุสันติภาพได้ในที่สุดถ้าตัวเขาเองยังไม่แน่ใจ เวลาสุดท้ายจะสิ้นสุดลงเมื่อใด?ใครจะรู้ว่ามีคนตายว
