้วคนบนเรือยอทช์ไม่พบว่าเป็นเรื่องแปลกหลังจาก โจวเฉียง จากไป พวกเขาไม่ได้ออกจากที่นี่ แต่จอดทอดสมออยู่ในพื้นที่นี้พวกเขาต้องรออยู่ที่นี่จนกว่าเจ้านายจะกลับมาโจวเฉียง นอนอยู่บนหัวของ นาหลันหนิงและจับเขามังกรของเธอเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกค้นพบ นาหลันหนิงเกือบจะบินเข้าใกล้ทะเล ห่างจากผิวน้ำทะเลไม่ถึงยี่สิบเมตรต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามวันกว่าที่ลูซี่และคนอื่นๆ จะรีบกลับไปยังพื้นที่นอกชายฝั่งของมหาอาณาจักรตะวันออกโจวเฉียง ไม่สามารถรอได้ดังนั้นเขาจึงใช้ นาหลันหนิงเป็นเครื่องมือในการบินในความเป็นจริง โจวเฉียง สามารถใช้โดรนได้แต่โดรนจะเปรียบเทียบกับ นาหลันหนิงได้อย่างไร?นาหลันหนิงผลักดันความเร็วของเธอจนถึงขีด จำกัดผิวน้ำทะเลที่เธอบินผ่านไปกลายเป็นรอยน้ำเที่ยวบินนี้ใช้เวลาสามชั่วโมง“พ่อคะ ตรงนี้”ร่างเสมือนจริงของโจวเฉียนเฉียนโผล่ขึ้นมาโจวเฉียงไม่พูดอะไร นาหลันหนิงก็ชะลอความเร็วลงแล้วร่อนโจวเฉียง ยืนขึ้นด้วยความเร็วที่ร่อนนี้ ไม่จำเป็นต้องจับเขามังกรของ นาหลันหนิงอีกต่อไปน่าหลันหนิงเดินวนไปรอบๆครู่ต่อมา ราวกับว่าทะเลเบื้องล่างกำลังเดือดในเวลาไม่ถึงนาที เงาขนาดใหญ่ก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำทะเลสีฟ้า ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาเมื่อน้ำทะเลเปลี่ยนเป็นสีขาว เรือดำน้ำระดับ โพไซดอนขนาดมหึมาก็โผล่ขึ้นมาเมื่อ นาหลันหนิงบินอยู่เหนือเรือดำน้ำระดับ โพไซดอน โจวเฉียง ก็กระโดดลงจากเธอจากนั้นเขาก็ใช้ทักษะ ‘ลอย’ ลอยอยู่ในอากาศนาหลั