ขาลงมาที่ระดับคำสั่งมีหัวหน้าแผนกทั้งหมดของเรือดำน้ำอยู่ด้วย‘เจ้านาย!’ทุกคนพูดพร้อมกันโจวเฉียง พยักหน้าและพูดว่า ‘ไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตองมากนัก กลับไปที่ที่ของคุณ’ทุกคนรับคำสั่งเรือดำน้ำแตกต่างจากเรือเดินทะเลอื่นๆ ข้อผิดพลาดร้ายแรงใดๆ อาจส่งเรือดำน้ำทั้งลำลงสู่ก้นทะเลได้อย่างน้อยที่สุดสำหรับเรือเดินทะเล เว้นแต่ว่าตัวเรือได้รับความเสียหายอย่างไม่สามารถแก้ไขได้ ข้อผิดพลาดอื่นๆ ส่วนใหญ่จะทำให้เรือสูญเสียกำลังและทิศทาง เพียงแค่ล่องลอยอยู่ในทะเลหลังจากที่หัวหน้าแผนกออกไป เหลือแต่ลูซี่และเหอกงซุนและคนอื่นๆ อีกสองสามคนลูซี่เป็นบุคคลสูงสุดที่ดูแล สิบสองสาวกแต่โดยปกติแล้วเธอไม่ค่อยมีอำนาจเหนือเรือดำน้ำระดับ โพไซดอนเธอเป็นเหมือนผู้นำองค์กรในเรือดำน้ำชั้น โพไซดอนมากกว่าผู้รับผิดชอบที่แท้จริงของเรือดำน้ำชั้น โพไซดอนคือกัปตันซุนฉางกงเหอกงซุนและคนอื่นๆ ผู้พัฒนาเรือดำน้ำมีบทบาทสำคัญที่นี่‘เจ้านายมีคำสั่งอะไรไหม’ ซุนฉางกงถามเจ้านายมาไกล และแน่นอนว่าไม่ใช่แค่การได้สัมผัสกับชีวิตของเรือดำน้ำเท่านั้นโจวเฉียงพูดตรงๆ โดยไม่อ้อมค้อมว่า “ฉันต้องการระเบิดนิวเคลียร์จากเรือดำน้ำ!”คำพูดเหล่านี้ทำให้ทั้งซุนฉางกงและเหอกงซุนตกตะลึงแม้แต่ลูซี่ก็ยังแสดงสีหน้าประหลาดใจระเบิดนิวเคลียร์นั่นไม่ใช่เรื่องธรรมดา“นี้…”ซุนฉางกงลังเลทันทีแม้แต่เหอกงซุนก็ยังไม่รู้ว่าจะพูดอะไรเมื่อมองไปทั่วโลก ระเบิดนิวเคลียร์ถือได้ว่าเป็นอ
