าไว้หน้าประตูเหล็กบานใหญ่เป็นเวลานานแล้วที่พวกเขาได้เห็นช่องเหล่านั้นเห็นได้ชัดว่าที่นี่ไม่ได้รับการขัดเกลาเหมือนเมื่อก่อน น่าจะเป็นโกดังหรือกองขยะเมื่อยามกำลังจะเดินออกไป ประตูก็เปิดจากด้านในกลิ่นเน่าเหม็นโชยเข้าจมูกทำให้ทั้งคู่ขมวดคิ้วโดยสัญชาตญาณห้องมืด หัวบางๆ ค่อยๆ โผล่มาจากด้านข้างบางทีอาจเป็นเพราะภาวะทุพโภชนาการ ดวงตาของบุคคลนั้นจึงมีขนาดใหญ่เป็นพิเศษในเบ้ากลวงเขาจ้องมองพวกเขาและเปิดประตูออกกว้างโดยไม่พูดอะไรทั้งสองตามเขาไป โดยโจวเฉียงถึงกับปิดประตูเหล็กบานใหญ่อย่างใช้ความคิดห้องใหญ่แต่มืดมีถุงพลาสติกสีดำที่ทนทานทุกที่กระเป๋าบางใบบิดเบี้ยวในขณะที่บางใบก็เงียบชายร่างท้วมคนหนึ่งเข็นเกวียนคันใหญ่มาไม่ไกล ดูเหมือนรถเข็นจากซูเปอร์มาร์เก็ต แต่ใหญ่กว่าอย่างน้อยสิบเท่าเขานำพวกมันมาทั้งหมดสี่ตัว คนที่สี่ยังมีคนขดตัวอยู่ข้างในหลังจากเข็นรถเข็นไปแล้ว ชายร่างผอมก็เริ่มใส่ถุงพลาสติกโดยไม่พูดอะไรสักคำโจวเฉียงเฝ้าดูอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเริ่มช่วยเหลือสิ่งแรกที่เขาสังเกตเห็นเมื่อเริ่มต้นคือน้ำหนักที่หนักของกระเป๋า เขาจงใจหยิบอันที่ดิ้นไปมาเขาใช้กำลังของผู้ใหญ่ดึงมันขึ้นมา แต่ก็พบว่ากระเป๋ายังอยู่ครบเขาวางกระเป๋าไว้ข้างๆ ที่จับของรถเข็นโดยไม่เปลี่ยนสีหน้าใดๆ เลยจากนั้นจึงเริ่มโหลดกระเป๋าใบอื่นๆเมื่อชายร่างผอมโยนถุงที่บิดงอได้ลงในรถเข็น โจวเฉียงได้ยินเสียงร้องเบาๆจากข้างในในขณะที่ทั้งสามคนเ
