ป็นฤดูใบไม้ร่วงที่ลึก อุณหภูมิเริ่มลดลง และความเร็วของการลดลงนั้นเร็วมากภูมิอากาศต่างๆ ของโลกวันโลกาวินาศนั้นสุดขั้ว ทั้งฤดูร้อนที่แผดเผาและฤดูหนาวที่หนาวจัดจนทนไม่ได้ยิ่งไปกว่านั้น ในฤดูหนาว คนธรรมดาที่แต่งกายอย่างอบอุ่นพบว่ามันยากมากที่จะออกไปหาเสบียง และอัตราการเสียชีวิตก็สูงมากเช่นกันเมื่อท้องฟ้าเริ่มมีหิมะตกหนัก จะเป็นช่วงที่มนุษย์เสียชีวิตสูงสุดอีกช่วงหนึ่งอย่างไรก็ตาม ซอมบี้จะเคลื่อนไหวช้าลงในฤดูหนาวท้ายที่สุดแล้วสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ที่ไม่รู้วิธีรักษาความอบอุ่นก็จะกลายเป็นน้ำแข็งเช่นกันเมื่อพวกเขาอยู่ในรัศมี 500 กิโลเมตรจากรอบนอกของเมืองแห่งเทพ พวกเขาจะไม่เร่งความเร็วอย่างเต็มที่อีกต่อไปแต่ปลอมตัวเป็นกลุ่มผู้รอดชีวิตเนื่องจากพวกเขาไม่รู้จริง ๆ ว่าเทพเจ้าแห่งไม้พบพวกเขาได้อย่างไร โจวเฉียง จึงตัดสินใจแยกทางกับพวกเขา ณ จุดนี้เสวี่ยอี้ไปกับเขาสำหรับหยางหยางและคนอื่น ๆ พวกเขาต้องหาทางเข้าไปในเมืองแต่โชคดีที่ไม่มีใครคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นพิเศษแม้แต่พี่น้องตระกูลหยางก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการดำรงอยู่ที่คลุมเครือมาก่อนโจวเฉียง ตั้งเป้าหมายสำหรับทุกคน พวกเขาเพียงแค่ต้องมุ่งสู่ทิศทางนั้น แต่ก่อนอื่นต้องใส่ใจกับความปลอดภัยของตนเองแน่นอนว่านางพญามดสี่ปีกไม่สามารถนำเข้าเมืองได้ ถังเจียนหลงสั่งโดยตรงให้พวกมันเริ่มทำรังในตำแหน่งที่ห่างจากเมืองแห่งเทพ 300 กิโลเมตรตำแหน่งนี้จะไม่ดึงดูดความสนใจมากเกิ
