ูมันอย่างอยากรู้อยากเห็นฝีเท้าของมันหยุดลงทันทีตั้งแต่เกิดมา ชีวิตที่ดีที่สุดมันเคยอยู่ที่นี่ไม่มีใครถือว่ามันเป็นพวกต่างเผ่าพันธุ์และทุกคนก็เคารพมากมันต้องการที่จะปกป้องคนเหล่านี้ทุกคนเฝ้าดูด้านหลังของ โจวเฉียง และอีกสองคนจากไปอย่างเงียบ ๆ“พวกเขาจะทำสำเร็จหรือไม่”“พวกเขาจะ.”“แล้วเราควรไปต่อหรือยังไง”“…มาให้เตรียมเสบียงกันเถอะและลองไปที่เมืองแห่งเทพเพื่อตรวจสอบข่าว หมาป่าทมิห ฉันขอให้คุณส่งสหายมาปกป้องพวกเรา”ไม่ว่าจะมีความสามารถแบบใดก็จะฉายแววออกมาในเวลาที่เหมาะสม“จะไม่ผิดหวังเหรอ?”หลังจากที่พวกเขาถอยห่างออกจากค่ายแล้ว หยางหยางที่เงียบอยู่ข้างๆ ก็พูดขึ้นโจวเฉียง หันศีรษะของเขา พบกับดวงตาที่ค่อนข้างสงสัยคู่หนึ่งเมื่อมาถึงจุดนี้เองที่เขาเข้าใจในที่สุด เด็กคนนี้คิดว่าจะไม่มีใครช่วยเขา เขาจึงรู้สึกสงสาร?โจวเฉียงไม่รู้จะหัวเราะและร้องไห้ จากนั้นก็ส่ายหัว“ฉันไม่เคยผิดหวัง ทุกคนในโลกนี้ต่างดิ้นรนที่จะมีชีวิตอยู่ต่างคนต่างมีหน้าที่รับผิดชอบของตัวเอง และคนส่วนใหญ่ก็ไม่เหมือนกับฉัน”หยางหยาง ดูเหมือนจะไตร่ตรองแล้วจึงพูดอีกครั้ง“หมายถึงโสดหรือเปล่า”โจวเฉียง หยุดอยู่กับที่ เขารู้สึกว่าเขาควรจะพิสูจน์ตัวเอง“จริงๆ แล้ว สาวสวยหลายคนชอบฉัน แต่ชีวิตประจำวันของฉันอันตรายเกินไป ฉันเลยไม่พาพวกเธอไปด้วย”เขาจำใบหน้าของสมาชิกในทีมรวบรวมซึ่งสามคนเสียชีวิตในที่สุดเขายังจำใบหน้าของผู้หญิงหลายคนในโลกแห่งความเ
