้สมองนั้นเป็นใบหน้ามนุษย์ทั้งหมดเด็กทั้งสองหลับตาแน่นและไม่กล้าส่งเสียงจนกว่าเสียงของโจวเฉียง จะมาถึง“ไปกันเถอะ ขึ้นรถ!”เมื่อได้ยินเสียงของ โจวเฉียง หยางจิง ก็มองไปข้างหลังเธอโดยไม่รู้ตัวต้นไม้ใหญ่ประหลาดต้นนั้นหายไปโจวเฉียง ยังจำทางกลับได้ ในช่วงเวลานี้ AI เสี่ยวเซี่ย ไม่ได้เกียจคร้าน แต่ยังคงปรับปรุงแผนที่รอบเมืองหยุนให้สมบูรณ์แบบอยู่เสมอไม่มีทางเลือก ในเวลาเพียงสามปี สถานที่หลายแห่งที่นี่มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ระหว่างทางพวกเขาพบซอมบี้สองสามครั้ง แต่พวกเขาทั้งหมดถูกสังหารโดยคนขายเนื้อโจวเฉียง ไม่ได้ตั้งใจที่จะซ่อนอะไรมากมายจากเด็กสองคนนี้ก่อนสิบโมงเย็น ในที่สุดเขาก็เห็นเมือง ซวงหยาน ซึ่งถูกห่อหุ้มด้วยใยแมงมุมจากระยะไกลแต่ อเวจี ทั้งสองของเขาอยู่ที่ไหน?เวลาย้อนกลับไปในช่วงบ่ายเมื่อ เล่ยติง และ โจวเฉียง แยกทางกันในรถออฟโรดที่เงียบสงบ เล่ยหมิง หันศีรษะและมองย้อนกลับไปหลายครั้งแต่เมื่อเห็นพี่ชายของเขาซึ่งกำลังหลับตาและพักผ่อนโดยไม่ได้วางแผนที่จะพูด เขาก็กลืนคำพูดของเขาหลังจากลังเลอยู่นาน ในที่สุดเขาก็อดไม่ได้“พี่ครับ คนๆ นั้นจะนำอันตรายมาให้เราหรือเปล่า”แม้ว่าเขาจะค่อนข้างไร้เดียงสา แต่เขาไม่ใช่คนโง่เขาไม่ได้คิดที่จะผูกมิตรกับ โจวเฉียง อีกต่อไป ตอนนี้เขาคิดแต่เพียงว่าจะไม่สร้างปัญหาให้กับครอบครัวของเขาได้อย่างไร“คงไม่ คุณรู้ไหมว่าในตอนแรกครอบครัว เซี่ย คัดเลือกเขาและเราเพิ่งร่วมมือ
