าหญิงสาวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินจากไปผู้หญิงคนนั้นลืมตาขึ้นอย่างเงียบ ๆ และมองดูเขาจากไปโดยไม่รู้ตัวโจวเฉียง ซึ่งโดยปกติแล้วมีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมมากไม่รู้ตัวเลยถึงการจ้องมองนี้ผู้หญิงคนนั้นก้มศีรษะลงเพื่อมองดูร่างกายของเธอแล้วยื่นมือออกไปอย่างไม่แยแสเถาวัลย์อ่อนงอกออกมาจากเล็บของเธอ โดยมีผิวหนังและเนื้อบางส่วนห้อยอยู่ที่ส่วนปลาย“สหาย?”เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น เธอลุกขึ้นไปแต่งตัวแม้ว่าร่างกายของเธอจะแกว่งเล็กน้อย แต่เธอก็ทรงตัวได้อย่างรวดเร็วเธอลุกขึ้นและเดินออกไป ซึ่งมีสองคนสวมเสื้อคลุมรออยู่ก่อนแล้วเธอเพียงแค่เหลือบมองหนึ่งในนั้น และคนๆ นั้นพยักหน้าเข้าไปในห้องแล้วขว้างลูกไฟใส่เลือดบนเตียงสีของเปลวไฟเอนไปทางสีน้ำเงินเข้ม และอุณหภูมิสูงมาก ในไม่ช้าทั้งห้องก็ติดไฟช็อกโกแลตละลายแล้วแห้งด้วยความร้อนจัดจนไม่เหลืออะไรเลยจนกระทั่งร่องรอยทั้งหมดในห้องถูกเผาจนเกลี้ยง ชายคนนั้นจึงดึงลูกบอลไฟออกจากมือห้องทั้งหมดยกเว้นบริเวณที่ทั้งสองสัมผัสกัน ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงการควบคุมพลังอย่างมหาศาลแม้แต่ โจวเฉียง ระดับ 6 ก็ไม่สามารถไปถึงระดับนี้ได้ณ เวลานี้เป็นเวลาสี่โมงเช้า ในที่สุดเขาก็กลับมาที่เมืองรอบนอกหลังจากพยายามมาระยะหนึ่งส่วนใหญ่เป็นเพราะเมืองนี้มีเคอร์ฟิวจริงหรือ?ถ้าไม่ใช่เพราะเหรียญตระกูลเซี่ยเขาคงไม่สามารถออกไปได้เมื่อเขากลับมาที่โรงแรมที่เขาเช่า เจ้าของโรงแ