งเพิ่มระดับทุกๆ 2-3วันหลังจากนอนหลับ เด็กคนนี้อาจกลายเป็นตำนานได้อย่างรวดเร็วและเด็กสองคนนี้ถูกเลี้ยงดูโดย โจวเฉียง ดังนั้นเขาจึงรู้สึกว่าเขามีหน้าที่ต้องดูแลพวกเขาแต่ก่อนหน้านั้นเขาต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับสองคนนี้หญิงสาวอึ้งไปครู่หนึ่ง คำถามนี้อาจไม่ใช่สิ่งที่เธอคาดหวังแต่เธอก็ยังตอบอย่างเชื่อฟัง“ฉันชื่อหยางจิง น้องชายของฉันชื่อหยางหยาง เราหนีออกจากเมืองเฟิ่งเหอเพราะพ่อแม่ของเราได้ยินมาว่าคนที่นี่มีกินมีใช้”“แต่เราเจอคลื่นซอมบี้บนถนน เราพลัดพรากจากพ่อแม่แล้วเราก็พบกับญาติสองคนที่บอกว่าพ่อแม่ของเราตายแล้ว”“แล้วเราก็เจอกัน”เธอสรุปชีวิตเด็กเกือบครึ่งปีด้วยประโยคสั้นๆ ไม่กี่ประโยคเธอไม่ได้พูดถึงความยากลำบากโจวเฉียงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หยิบช็อกโกแลตออกมาสองชิ้นแล้วยื่นให้“น้องชายของคุณเจอสถานการณ์พิเศษอะไรหรือเปล่า เช่น กินอะไรแปลกๆ หรือเจอใครเป็นพิเศษหรือเปล่า”หยางจิง หยิบขนมและส่ายหัวอย่างว่างเปล่า“ไม่ ไม่มีการควบคุมดูแลนอกเมือง แต่คนเหล่านั้นกลัวที่จะถูกปฏิเสธจาก เมืองแห่งเทพ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ทำร้ายเด็กๆ”“เวลาส่วนใหญ่ฉันอยู่กับน้องชาย และฉันแน่ใจว่าสิ่งที่ฉันพูดเป็นความจริง”โจวเฉียง พยักหน้าแต่ความรู้สึกภายในของเขากลายเป็นเรื่องที่ซับซ้อนอย่างไม่น่าเชื่อแท้จริงแล้ว มีคนที่ดีกว่าตนเองเสมอ และมีภูเขาที่อยู่เหนือภูเขาเสมอ เขาจะรู้ได้อย่างไรว่ามีอัจฉริยะมากมายในโลกภายนอก หากเขาไม่ได
