ภายในรถเงียบสงัด…
เสียงลมหายใจของอวิ๋นหลินหนักหน่วงและสับสน
“ฉัน…ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น”
เป็นคำโกหกที่ตื้นเขินอย่างยิ่ง
หลินอันใช้มือเดียวกดลงบนศีรษะของเธอ น้ำเสียงสงบนิ่ง ราวกับกำลังเล่าเรื่องธรรมดาๆ เรื่องหนึ่ง:
“ความอดทนของฉันมีจำกัด”
“เธอเสียเวลาของฉันไปมากแล้ว”
ความเจ็บปวดที่เสียดแทงเข้าที่ศีรษะทำให้อวิ๋นหลินส่งเสียงครางออกมาในลำคอ ไม่รู้ว่าทำไม เธอถึงได้ต่อต้านการแสดงข้อมูลพรสวรรค์ของตนเองนัก
หลินอันเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจเบาๆ
“ฉันรู้ว่าเธอไม่กลัวตาย”
“แต่…ลองคิดถึงน้องชายของเธอ อวิ๋นเทียน”
“อย่าให้ความโง่เขลาของตัวเองฆ่าเขา มันไม่มีความหมาย”
“เธอเห็นอะไร ก็บอกฉันมา”
แม้ผู้ปลุกพลังระดับ A จะหายาก แต่หากยังไม่เติบโตก็ไร้ค่า หากพี่น้องสองคนนี้ไม่ให้ความร่วมมือ หลินอันก็ไม่รังเกียจที่จะฆ่าทิ้งเสีย คนที่ไม่สามารถใช้งานได้ และยังมีความเกลียดชังที่ซ่อนเร้นต่อตนเอง เปลี่ยนเป็นศพเสียจะดีกว่า
นักบุญที่ไม่กลัวตาย ใครจะไปรู้ว่าจะสร้างปัญหาให้ตนเองได้มากแค่ไหน
การข่มขู่เธอไม่ได้ผล งั้นก็มีเพียงใช้ชีวิตของอวิ๋นเทียนเป็นเครื่องต่อรอง
คำว่า “อวิ๋นเทียน” กระทบใจของหญิงสาว เธอมีสีหน้าสับสนอยู่ครู่ใหญ่ ในท
