ียงข้างกันไปที่โซฟา และพ่อของโจวเฉียงก็มอง โจวเฉียง อย่างเคร่งขรึมโจวเฉียงรู้สึกสับสนมากยิ่งขึ้นหลังจากที่ทั้งสองฝ่ายพูดคุยกันอย่างไม่เข้าใจอยู่พักหนึ่งจู่ๆ พ่อของโจวก็ไอและหันไปหาโจวเฉียง“เพื่อนของลูก.พ่อของเธอต้องการสร้างพันธมิตรการแต่งงานกับลูก ลูกคิดอย่างไร”โจวเฉียง ผงะและขมวดคิ้วครั้งสุดท้ายที่เขาบอกกับ จ้าวซือหยา อย่างชัดเจนว่าเขาไม่สนใจเธอ แล้วตอนนี้เกิดอะไรขึ้น?แต่ จ้าวซือหยา ดูเขินอายเกินกว่าจะมองเขา เธอก้มหน้าลง“ผมไม่สนใจ พ่อกับแม่ก็รู้จักผมดี”โจวเฉียงส่ายหัวปฏิเสธอย่างชัดเจนเขาไม่รู้ว่าพ่อของจ้าวซอหยา กำลังทำอะไรอยู่ แต่เขาเลือกที่จะช่วยพวกเขาเพราะเห็นแก่ โจวหนิง เท่านั้นสีหน้าของพ่อกับแม่ของโจวเฉียงค่อย ๆ ผ่อนคลายลงแม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะร่ำรวยมาก แต่มุมมองของพวกเขาก็ไม่เปลี่ยนแปลงพวกเขาเชื่อในการซื่อสัตย์ต่อคู่สมรส และเนื่องจาก โจวเฉียง ได้พา นาหลันหนิงกลับบ้านแล้ว เขาจึงไม่ควรเกี้ยวพาราสีกับคนอื่นดังนั้น ในตอนแรก พ่อแม่ของโจวเฉียง โกรธ โจวเฉียงเล็กน้อยโจวเฉียง หันศีรษะของเขาและตรวจสอบ จ้าวซือหยาอย่างระมัดระวัง จากนั้นจู่ๆ ก็ชวน“ออกมาคุยกันหน่อยเถอะ พ่อกับแม่ ไม่ต้องรอผมคืนนี้ ผมต้องไปที่โรงงาน”น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและเด็ดขาด หญิงสาวบนโซฟาตัวสั่นเล็กน้อยแล้วค่อยๆลุกขึ้นตามเขาไปพวกเขาเดินออกไปจนสุดเขตวิลล่าและเข้าไปในรถโดยไม่พูดอะไรอีกบรรยากาศในรถยิ่งน่าขนลุก แต่สีหน้าของ
